ملت ایران تحمل تحریم و جنگ جدید را ندارد؛ مذاکره و توافق کنید

شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید در خطبه‌های نماز جمعه ۲۴ مرداد ۱۴۰۴، با هشدار نسبت به بحران‌های گسترده کشور، از مسئولان خواستند با تغییر رویکرد، به جای فشار بر مردم، راه مذاکره و توافق را در پیش گیرند تا مانع از تحریم‌های جدید و تهدیدهای جنگ شوند. ایشان با تأکید بر اینکه «ملت ایران به قیمت گرسنگی انرژی هسته‌ای نمی‌خواهد»، از فساد، ظلم، جلوگیری از انتقاد سازنده، بی‌توجهی به نخبگان و بی‌اخلاقی در جامعه انتقاد کردند و خواستار اصلاح امور شدند.

دولت و حاکمیت برای حل مشکلات مردم چاره‌ای جدی بیندیشند
به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر امام‌جمعه اهل سنت زاهدان، مولانا عبدالحمید گفتند: «ملت تحمل تحریم جدیدی را ندارند. تحریم‌های گذشته به اندازه کافی برای مردم ایران کمرشکن است و مردم سرمایه‌هایشان را از دست داده‌اند و نمی‌توانند تحریم‌های جدید و جنگ جدیدی را تحمل کنند. الان زمان جنگ جدیدی در ایران نیست، زیرا کشوری که آب و نان ندارد، برق ندارد، کسب و کارهایش تعطیل است، مردمش چگونه می‌توانند بجنگند. در روزگار ما مردم توان سنگ بستن بر شکم و مقاومت مانند دوران حضرت رسول صلی‌الله علیه وسلم و صحابه را ندارند.»
ایشان افزودند: «دولت باید فکری جدی بیندیشد و حاکمیت که اداره کلی و سیاستگذاری‌های کشور را بر عهده دارد، باید چاره‌ای برای ملت بیندیشد. بروید مذاکره و توافق کنید. ملت ایران به قیمت مردن از گرسنگی، انرژی هسته‌ای نمی‌خواهد. برای بعضی مسایل که برخی مسئولان بر آنها اصرار دارند، مردم چه هزینه‌ای باید پرداخت کنند؟! مسئولان بروند مذاکره کنند و جلوی تحریم‌های جدید اقتصادی را که گفته می‌شود دو هفته به مهلت آن باقی مانده است و همچنین بهانه جنگ را از دست دشمنان ایران، بگیرند.»

جیب‌های مردم خالی است و آب و برق هر روز قطع می‌شود
امام جمعه اهل سنت زاهدان با اشاره به مشکلات مردم گفتند: «مردم خون جگر و خون دل می‌خورند، هر روز در کشور برق‌ها قطع می‌شوند، بویژه در مناطقی مانند سیستان و بلوچستان و جنوب بلوچستان که درجه حرارت به بالاتر از ۵۰ می‌رسد و شما تصور کنید که مردم در این شرایط چگونه و با چه سختی و مشقتی زندگی می‌کنند. در بسیاری از نقاط کشور برق دوبار در شبانه‌روز قطع می‌شود. آب هم نیست، نان هم با کمبود مواجه است. مردم درآمدی ندارند و جیب‌ها خالی هستند.»
ایشان با اشاره به تعطیلی‌های رسمی گفتند: «کارخانه‌ها، کارگاه‌ها، کسب و کارها و مغازه‌ها یک ساعت که تعطیل شوند، کشور به عقب برمی‌گردد. اگر کشور یک روز تعطیل باشد اقتصاد کشور دچار مشکل می‌شود، حال آنکه چند هفته است که چهارشنبه‌ها تعطیل است. چقدر سرمایه‌هایی که باید در یک روز جذب کشور شده و در گردش باشند، قطع می‌شوند. مردم بتدریج دارند ناامید می‌شوند زیرا می‌بینند که هیچ تغییر مثبتی در راه نیست.»

چرا فریاد شهروندان و انتقادات سازنده شنیده نمی‌شود؟
مولانا عبدالحمید گفتند: «مردم ایران که صاحبان این کشور و شهروند این مملکت هستند، چندین سال است که فریاد می‌زنند باید تغییراتی ایجاد شود. همه مردم بخوبی می‌دانند و احساس می‌کنند که کشور نیاز به یکسری تغییرات دارد. اما متأسفانه تغییری ایجاد نشد و مسئولان هیچ تغییری در حکومت‌داری ایجاد نکردند و به همین دلیل نارضایتی مردم همچنان وجود دارد.»
ایشان ادامه دادند: «چرا حرف نخبگان کشور مورد توجه قرار نمی‌گیرد، چرا فریاد شهروندان مورد توجه قرار نمی‌گیرد، همه دنیا به فریاد شهروندانشان توجه می‌کنند و به نظرات و پیشنهادات نخبگان و فرهیختگان و صاحبنظران جامعه خود گوش می‌کنند. اما چرا در کشور ما نخبه و صاحب‌نظر و خیرخواه ارزشی ندارد؟ همه جا انتقاد سازنده را می‌پذیرند، اما در کشور ما کسانی که انتقاد سازنده کردند، به اتهام اینکه مخالف با امنیت ملی هستند و امنیت ملی را به خطر انداخته‌اند، به زندان افتادند، بسیاری از علما و دانشگاهیان منتقد به زندان افتادند و این به ضرر کشور است.»
مولانا عبدالحمید تأکید کردند: «بسیاری از مشکلات و تهدید‌های کنونی کشور به همین دلیل است که از انتقاد سازنده جلوگیری شده است. اگر راه انتقاد سازنده باز بود و حرف مردم شنیده می‌شد، مسئولان به خواسته‌های شهروندان توجه می‌کردند و برای نخبگان و صاحبنظران ارزش قائل بودند، کشور به این مرحله از بحران و جنگ و تحریم‌های ماندگار و طولانی و قحط آسمانی نمی‌رسید. حالا تحریم‌های سخت‌تری نیز در راه است.»

مسلمان‌نما زیاد است، مسلمان واقعی کم
امام جمعه اهل سنت زاهدان با اشاره به سخنان هفته گذشته خود گفتند: «متأسفانه در کشور ما گروگانگیری، دزدی و باج‌خواهی زیاد شده است. جای تعجب است که انسان نماز بخواند، خدا را باور داشته باشد، خود را مسلمان بداند و دست به چنین کارهایی بزند. مسلمان چگونه می‌تواند سرقت کند و مال دیگران را ببرد. مسلمان چگونه می‌تواند کلاهبرداری کند! چگونه می‌تواند دروغ بگوید و عهدشکنی کند! کسی که مسلمان باشد چگونه در امانت خیانت کند! مسلمان چگونه گرفتار بی‌عفتی شود! این‌ها بسیار شرم‌آورند.»
ایشان ادامه دادند: «چگونه انسانی خود را مسلمان بداند و خدا را نافرمانی کند، مسلمان باشد و حقوق پدر و مادر و همسر و فرزندان و همسایه را رعایت نکند. مسلمان کسی است که واقعا تسلیم خدا باشد. مسلمان‌نما نباشیم، مسلمان‌نما زیاد است و مسلمان واقعی کم است.»
مولانا عبدالحمید تصریح کردند: «امروزه مسلمانانی هستند که شتر را با بار می‌برند، اختلاس می‌کنند، گرفتار فساد مالی که بزرگترین فساد اخلاق است، هستند. از این مسایل باید دوری کنید و یکرنگ و یک‌چهره و یک‌زبان باشید. صداقت داشته باشید، تحت هیچ شرایطی دروغ نگویید. صداقت در زندگی ما باشد. مانند حضرت یوسف امانت‌دار مردم باشیم. حضرت رسول صلی‌الله علیه وسلم و صحابه زمامدار امور شدند و همه چیز به دست مبارک آنان افتاد اما از دنیا با دست خالی رفتند، دست و جیب مردم را پر و شکمشان را سیر کردند و به همین دلیل خلیفه خداوند بر روی زمین بودند.»

تا ظلم باشد، دروازه آسمان بسته است
ایشان با اشاره به مشکلات کم‌آبی گفتند: «امروز بلاها زیاد شده و مصیبت‌ها به مردم ایران هم از آسمان و هم از زمین هجوم آورده‌اند. سدها خالی شده‌اند، آب برای خوردن نیست و این آزمایش الهی است. آسمان از بالا و زمین در پایین، ما را تحریم کرده‌اند. هنگامی که ما با آسمان تحریم می‌شویم روشن است که ظلم وجود دارد، زیرا ظلم گناهی است که خدا آن را تحمل نمی‌کند و ظالم را مواخذه می‌کند. قتل، گروگانگیری، تضییع حقوق انسان‌ها همه مصداق ظلم هستند.»
ایشان افزودند: «ظلم تنها به حاکمیت برنمی‌گردد، اگر حکومت هم عدالت را رعایت نکند، ظلم کرده است. بسیاری از مظالم در دستگاه‌های دولتی وجود دارند و تا زمانی که ظلم باشد، دروازه‌های آسمان نیز به روی ما بسته خواهند بود. ما باید توبه کنیم و از این گناهان و بداخلاقی‌ها دست بکشیم، هم حاکمان و صاحبان قدرت باید توبه کنند و امور را اصلاح کنند. توبه زبانی برای خدا هیچ ارزشی ندارد، توبه به معنای پشیمانی از گذشته و دست کشیدن از گناه است. زمانی که حق بندگان ضایع شود، بالاترین حق خدا نیز ضایع شده است، زیرا خداوند متعال از ضایع کردن حقوق بندگانش بیشتر از ضایع شدن حق خود، ناراضی می‌شود.»

امنیت و زیرساخت‌های استان را حفظ کنید
مولانا عبدالحمید در پایان گفتند: «زیرساخت‌های استان را حفظ کنید زیرا متعلق به همه ملت ایران و مردم این استان هستند و با زحمت ساخته شده‌اند. و امنیت راه‌ها و اموال عمومی حفظ شود.»