حج از ارکان مهم اسلام و تجدید میثاق با پروردگار است

شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید (19 اردیبهشت 1404) در مراسم نماز جمعه زاهدان، با اشاره به فرارسیدن ایام حج بیت‌الله‌الحرام، از عبادت مهم حج به‌عنوان «رکن مهم دین اسلام» و «تجدید میثاق با پروردگار متعال» یاد کردند.

حضرت ابراهیم علیه‌السلام یک عاشق کامل و انسان بی‌نظیر بود که رضایت الله را بر منافع شخصی ترجیح داد/ انسان‌ها باید از حضرت ابراهیم درس «ایمان»، «توکل»، «محبت» و «اطاعت» بیاموزند
به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر امام‌جمعه زاهدان، مولانا عبدالحمید ضمن تلاوت آیۀ «وَأَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجَالًا وَعَلَىٰ كُلِّ ضَامِرٍ يَأْتِينَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ» [حج: 27] اظهار داشتند: این ایام ایام پربرکت حج است. شوال، ذی‌القعده و ذی‌الحجه ماه‌های حج هستند، قدیم معمولا بعد از رمضان و آنانی که دور بودند قبل از رمضان سفر حج‌شان را شروع می‌کردند. آن زمان، حج قربانی بیشتری از حجاج می‌گرفت و متقابلا حجاج قدر حج و خانۀ کعبه و نشانه‌ها و یادگار دین خدا را بیشتر می‌دانستند و ادب و احترام به مراتب بیشتر بود، الآن الله تعالی ضعف ما را درنظرگرفته و حج را آسان کرده و تسهیلات گذاشته است.
ایشان ادامه دادند: آنجا یادگار الله تعالی و دینش است. الله تعالی خانه کعبه را توسط حضرت ابراهیم علیه‌السلام بنا کرد که پدربزرگ ده‌ها پیامبر است. استعداد و شایستگی و اخلاص و للهیت و نبوت که الله تعالی در حضرت ابراهیم علیه‌السلام گذاشته بود، به فرزندان او منتقل شد که بیشتر پیامبران از نسل حضرت ابراهیم علیه‌السلام هستند.
ایشان اضافه کردند: این نسل یک نسل پاک و شایسته بود که در آن عشق خدا وجود داشت. حضرت ابراهیم علیه‌السلام یک عاشق کامل خدا بود، محبت خدا در او کامل بود، هر دستوری الله تعالی به حضرت ابراهیم علیه‌السلام داد، اطاعت کرد و هیچ‌گاه در اطاعت از خدا ناکام نشد.
ایشان افزودند: الله تعالی حضرت ابراهیم را با آتش نمرودی آزمایش کرد، اما او «حسبنا الله و نعم‌الوکیل» گفت و با توکل و اعتماد بر خدا وارد آتش شد، عذرخواهی و زاری نکرد و حتی به فرشتگان متوسل نشد و نیاز خود را به آنها نگفت تا درد و فریاد را به خدا برسانند. در نتیجه الله تعالی حضرت ابراهیم علیه‌السلام را از آتش نجات داد.
ایشان ابراز داشتند: الله تعالی به حضرت ابراهیم علیه‌السلام در کهنسالی فرزندی داد. او به دستور خدا زن جوان و فرزند شیرخوارش را در یک صحرای بی‌آب و امکانات که آنجا هیچ‌کس نبود تنها گذاشت، حاضر شد فرزندش را قربانی کند و کارد را بر گلوی اسماعیل کشید ولی کارد گلوی اسماعیل را نبرید و خوابش را کامل کرد. حضرت ابراهیم یک عاشق کامل و انسان بی‌نظیر بود که منافع خود و فرزندانش را زیر پا گذاشت و از خدا اطاعت کرد. این واقعات برای مردم کلاس درس هستند تا از این ایمان و توکل و اطاعت و عشق حضرت ابراهیم علیه‌السلام درس بگیرند.

مکه و مدینه شهر عاشقان و دلدادگان و بندگان مقرب الهی است
مولانا عبدالحمید اظهار داشتند: الله تعالی در وجود انسان مادۀ عشق را گذاشته است و اگر این عشق به مال و منال و پست و مقام و دنیا بگراید، انسان در رسیدن به آن، هم خود را نابود می‌کند و هم دیگران را از بین می‌برد، اما آنانی که محبت و عشق خدا در دل‌شان است نه خود را برای مادیات به کشتن می‌دهند و نه دیگران را می‌کشند، بلکه جان و مال و آسایش خود را برای خدا قربان می‌کنند و خود را به کشتن می‌دهند.
ایشان گفتند: الله تعالی آثار و علایم دلدادگی به الله و نمونه‌های این عشق و محبت و خداخواهی و خداطلبی را در مکه و در مدینه گذاشته است. مکه جایگاه حضرت ابراهیم و هاجره و اسماعیل و دیگر انبیا است و مدینه جایگاه رسول‌الله و صحابه کرام است. هر دو شهر، شهر عاشقان واقعی الله و شهر دلدادگان و بندگان مقرب و صالح الله هستند.

کسی که هوای سفر به سرزمین حرمین شریفین دارد باید محبت دنیا را از دل بیرون کند
امام‌جمعه زاهدان خاطرنشان کردند: این اماکن جایگاه بسیار بزرگی دارند. کسی که هوای آن سرزمین را دارد باید محبت دنیا را از دل بیرون کند و محبت خدا را در دل بیاورد و بداند که کجا و برای چه می‌رود؟ تمام خواهش‌ها و خواسته‌ها را از دل بیرون کند و فقط یک خواسته را در دل بگذارد و آن خدا و رجوع الی‌الله است. نیت توبه و فرمانبرداری را بکند و برای توبه و جبران کوتاهی‌ها آنجا برود.
ایشان گفتند: حجاج و همه مردم بدانند که دلی که در آن خداخواهی و محبت خدا نیست مرده است، دل‌ها را باید بیدار کرد و ماده عشق به خدا را باید تحریک کرد. دل بی‌فایده می‌شود اگر در آن ارادت به الله نباشد. به نعمت‌ها و احسانات الله فکر کنیم؛ این سبب می‌شود که محبت خدا و خداجویی در دل پیدا می‌شود و اگر مواظبت نکنیم، طبیعت و جاذبه‌های دنیا ماده عشق را به سوی خود می‌برد و خدا فراموش می‌شود و این موت قلب و موت خود انسان است. محبت الله تعالی و محبت رسول‌الله و دوستان خدا که برای الله قربانی دادند مایۀ حیات است.

کعبه مرکز توجه انسان‌ها و نماد عشق به خداست
مولانا عبدالحمید افزودند: کعبه مرکز توجه انسان‌ها و نماد عشق به خداست. الله تعالی آنجا برای توبه و اظهار وفاداری به خدا و تجدید عهد با خدا یادگار خصوصی گذاشته است تا توبه‌کنندگان در وطن آنجا مجدد توبه کنند و عشق و عهد و بیعت را با الله تجدید کنند. آنجا محل توبه و قبولیت توبه است. آنجا الله تعالی عبادت خاص توبه را گذاشته است که برای هیچ نماد و مزار و زیارت این طواف جایز نیست. الله آنجا حج را گذاشته که از ارکان مهم دین و یادگار عاشق بزرگ الله و بنده مقرب خدا حضرت ابراهیم است و این سنت ابراهیم است
ایشان افزودند: حجاج به همین فکر باشند و دعا کنند الله تعالی حج مقبول نصیب کند. حج نفلی و فرضی تجدید میثاق و بازسازی خود و مایه حیات برای همه انسانیت هستند. خانه کعبه برای تمام بشریت و میعادگاه بزرگی برای جهانیان است. تا زمانی که عبادت و بندگی در آنجا هست الله تعالی دنیا را ویران و تباه نمی‌کند و اهل دنیا به زندگی خود ادامه می‌دهند.