شیخ ابواسحاق حوینی، از محدثین و دعوتگران برجستۀ جهان اسلام، دیروز دوشنبه (27 اسفند 1403) پس از تحمل یک دوره بیماری، در سن 68 سالگی دار فانی را وداع گفت.
ابواسحاق حجازی محمد بن یوسف بن شریف حُوَینی مصری، اول ذیالقعده سال 1375 هـ.ق (20 خرداد 1335 هـ.ش) در روستای «حُوَین» از توابع استان “کَفَرشیخ” مصر دیده به جهان گشود.
وی تحصیلات ابتدایی را در یک مدرسه دولتی در روستای مجاور به نام «وزاریه» آغاز کرد. سپس برای تحصیلات مقدماتی راهی مدرسه شهید حمدی کفرشیخ شد و تحصیلات متوسطه را در مدرسه شهید ریاض کفرشیخ به اتمام رساند، سپس وارد دانشکده زبان اسپانیایی السن دانشگاه عین شمس قاهره شد و با رتبه بالا از این دانشگاه فارغالتحصیل گردید.
شیخ ابواسحاق حوینی با تاثیرپذیری از مجالس و سخنرانیهای شیخ عبدالحمید کِشک رحمهالله، به فراگیری علوم دینی و شرعی بهویژه در زمینۀ علم حدیث علاقهمند شد و با تلاش و پشتکار، در این عرصه به مدارج عالی علمی دست یافت.
از بارزترین اساتید شیخ ابواسحاق حوینی میتوان به شیخ عبدالعزیز بن باز، شیخ محمد بن صالح العثیمین، شیخ محمد ناصرالدین آلبانی و شیخ عبدالفتاح الجزّار اشاره کرد.
از شیخ ابواسحاق حوینی رحمهالله بیش از صد تالیف و پژوهش در زمینههای مختلف علمی بهویژه در علم حدیث و اصول حدیث به یادگار مانده است. ازجمله آثار علمی ایشان میتوان «تنبيهُ الهاجدِ إلىٰ مَا وقعَ منَ النظرِ فيْ كتبِ الأماجدِ»، «تسليةُ الكظيمِ بتخريجِ أحاديثِ تفسيرِ القرآنِ العظيمِ” امامِ ابنِ كثيرٍ»، «بُرءُ الكَلْمِ بشرحِ حديثِ قبضِ العلمِ (شرحُ حديثِ: إنَّ اللهَ لا يقبضُ العلمَ انتزاعاً…)»، «تعلةُ المفئودِ شرحُ منتقىٰ ابنِ الجارودِ»، «مسامرةُ الفاذِّ بمعنىٰ الحديثِ الشاذِّ» و «النافلة فيْ الأحاديثِ الضعيفةِ والباطلةِ» را نام برد.