- سنی آنلاین - https://sunnionline.us/farsi -

بیانیۀ اتحادیۀ جهانی علمای مسلمان دربارۀ قحطی فاجعه‌بار غزه

اتحادیۀ جهانی علمای مسلمان ضمن هشدار دربارۀ «قحطی فاجعه‌بار» در غزه، اوضاع جاری در غزه را«تراژدی انسانی و نسل‌کشی کامل» توصیف کرد و بر لزوم «واکنش فوری جهانی برای نجات غزه» تاکید کرد.

به گزارش سنی‌آنلاین به نقل از اصلاح‌وِب، متن بیانیۀ اتحادیه جهانی علمای مسلمان به شرح زیر است:

در این لحظات دشوار که بر مردم غزه می‌گذرد، یک تراژدی انسانی و نسل‌کشی کامل در حال وقوع است. حکومت نازی از ریختن خون بی‌گناهان سیر نمی‌شود و در برابر جهانیان به جنایاتش ادامه می‌دهد. هر کس که با سلاح و پول و تأیید سیاسی از آنان حمایت کند شریک جنایت است. در برابر این فاجعه انسانی که در برابر چشمان‌مان رخ می‌دهد و در برابر این گرسنگی واقعی که مردم غزه با آن دست به گریبانند، روا نیست ما دست‌بسته بمانیم.
ما با یک فاجعه انسانی روبرو نیستیم، بلکه ارزش‌های انسانی و اخلاقی که مدعی دفاع از آن هستیم در معرض امتحان قرار گرفته است. زنان و کودکان و سالمندان اگر در بمباران‌ها نمیرند، در سکوت شرم‌آور جهانی از گرسنگی می‌میرند. ما به یک واکنش جهانی برای نجات مردم غزه از این وضعیت فاجعه‌بار نیاز فوری داریم.
نوار غزه، این باریکه کوچک که سال‌هاست از محاصره شدید اشغالگران وحشی و خودکامه اسرائیل رنج می‌برد، اکنون با فاجعه قحطی بی‌سابقه روبرو شده است. ما روزانه با چشمان خود می‌بینیم که چگونه انسان‌های بی‌گناه می‌میرند؛ چگونه خانه‌ها به گور خانوادگی آنان تبدیل می‌شوند و کودکان به دلیل کمبود غذا و آب و دارو در آغوش مادران‌شان جان می‌سپارند.
این‌ها فقط اعداد و آمار نیستند؛ بلکه داستان‌های انسانی دردناک هستند. این‌ها فراخوان وجدان‌های زنده دنیا برای کمک‌رسانی هستند. همۀ ما باید بدون توجه به اختلافات سیاسی یا مذهبی خود متحد شویم تا جان بی‌گناهان را نجات دهیم. دولت‌ها، سازمان‌ها، افراد و نهادهای اسلامی و بشردوستانه باید برای حمایت فوری از غزه گرد هم آیند. زمان به نفع ما نیست و هر دقیقه‌ای که می‌گذرد به معنای ازدست‌رفتن جان‌های بیشتر است.
نجات غزه یک وظیفه دینی، انسانی و اخلاقی است که همۀ ما باید آن را انجام دهیم. بیایید صدای خود را علیه اشغالگران، قاتلان کودکان، زنان و سالمندان بلند کنیم و از همۀ ابزارهای موجود برای ترغیب جهان به اقدام فوری استفاده کنیم. خداوند متعال می‌فرماید: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاءَ لِلَّهِ، وَلَوْ عَلَى أَنفُسِكُمْ أَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ» [النساء: 135] (ای کسانی که ایمان آورده‌اید، پیوسته به عدالت قیام کنید و برای خدا گواهی دهید، هر چند به زیان خودتان یا [به زیان‌] پدر و مادر و خویشاوندان [شما] باشد.)
وقتی می‌بینیم که کودکان غزه از گرسنگی می‌میرند، زنانش از درد به خود می‌پیچند و سالمندانش از ظلم و محاصره در عذاب هستند، انصاف و عدالت‌خواهی ما کجا رفته است؟ در کجای این حدیث شریف ایستاده‌ایم که می‌فرماید: «مَثَلُ الْمُؤْمِنِينَ فِي تَوَادِّهِمْ وَتَرَاحُمِهِمْ وَتَعَاطُفِهِمْ مَثَلُ الْجَسَدِ، إِذَا اشْتَكَى مِنْهُ عُضْوٌ تَدَاعَى لَهُ سَائِرُ الْجَسَدِ بِالسَّهَرِ وَالْحُمَّى» [متفق عليه] (مؤمنان در دوستی و محبت و همدردی مانند پیکر واحدی هستند که اگر عضوی از آن به درد آید، سایر اعضا با تب و بیداری با آن همدردی می‌کنند.) ما در کجای این همبستگی و همدردی قرار داریم؟ برادری اسلامی کجاست؟ عربیت و دلاوری و جوانمردی ما چه شده است؟ وجدان انسانی کجاست؟
اتحادیه جهانی علمای مسلمان از همۀ مسلمانان، آزادگان جهان، دولت‌ها، سازمان ملل و همه نهادهای بشردوستانه می‌خواهد به این جنایات وحشیانه که مایه ننگ نسل ماست، پایان دهند و کمک‌های فوری خود را برای نجات غزه از شبح گرسنگی و قحطی به این منطقه گسیل دارند. شما را به خدا، انسانیت و مسؤولیت اخلاقی‌تان سوگند می‌دهیم که دست یاری به سوی مردم غزه دراز کنید. هر دقیقه تأخیر به مثابه یک زندگی نابودشده، سیلی از اشک‌های ریخته‌شده و امیدهای بربادرفته است.
دولت‌های جهان، پیشوایان امت، این فراخوان خداوند به شماست: «أَنَّهُ مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعًا» [مائدة: 32] (هر کس، کسی را – جز به قصاص قتل، یا [به کیفر] فسادی در زمین- بکُشد، چنان است که گویی همۀ مردم را کشته باشد.)
خداوند ما را به همکاری بر خیر و نیکی دعوت کرده است: «وتعاونوا علی البر والتقوی» (بر نیکی و تقوا با هم همکاری کنید.)
محاصرۀ ناعادلانۀ غزه را بردارید و غذا، تجهیزات پزشکی و نیازهای اولیه را برای مردم فراهم کنید.
مسلمانان و دولت‌های آنها – به‌ویژه دولت‌های محاصره‌کننده – در برابر خداوند مسؤول مرگ برادران خود در غزه هستند؛ مسؤول قتل کسانی هستند که از گرسنگی و به خاطر محرومیت از دارو و غذا جان می‌سپارند.
غزه ندا می‌دهد و زنان و کودکان و سالخوردگان به‌ویژه در شمال این منطقه فریاد می‌زنند: ای امت عربی! ای امت اسلام! ای امت بشریت! ای وجدان دنیا! آیا وضعیت ما را در این نُه ماه ندیده‌اید؟ چرا دین و عربیت و انسانیت‌تان شما را به حرکت وانمی‌دارد؟
انتظار داریم که پاسخ شما به این ندا مثبت باشد تا به دنیا ثابت کنیم که انسانیت هنوز زنده است و ما قادر به غلبه بر چالش‌ها و نجات جان انسان‌ها هستیم. بگذارید همۀ گذرگاه‌های مرزی در مرز غزه فورا و برای همیشه باز شوند. این اقدام نه‌تنها یک ضرورت بشردوستانه است، بلکه یک وظیفه اخلاقی و انسان‌دوستانه برای تأمین یک زندگی ساده برای ساکنان نوار غزه است.
این یک مسؤولیت همگانی است و ما باید به میزان این مسؤولیت حرکت کنیم؛ رسول خدا به ما هشدار داده است که خداوند از کسی که در این وضعیت بی‌تفاوت باشد بیزار است. فرمود: «أَيُّمَا أَهْلِ عِرْصَةٍ بَاتَ فِيهُمُ امْرُؤٌ جَائِعٌ فَقَدْ بَرِئَتْ مِنْهُمْ ذِمَّةُ اللَّهِ» (اگر در جایی انسان گرسنه‌ای باشد خداوند از مردم آن منطقه بری است.) [به روایت احمد و حاکم و ابوشیبه و دیگران؛ برخی از علما حدیث را صحیح دانسته‌اند].
ای مردمان جهان و ای اهل خیر! نگذارید برادران‌تان از گرسنگی بمیرند درحالی‌که شما از رفاه برخوردارید. از روی عشق و اخلاص انفاق کنید که خداوند پاداش کسانی را که کار نیک انجام می‌دهند تباه نمی‌کند.
از خداوند متعال می‌خواهیم مردم غزه را بر اشغالگران و هم‌‌پیمانان آنها از صهیونیست‌ها و منافقین پیروز گرداند و گام‌های آنان را استوار و تیرهایشان را هدفمند قرار دهد. غم و اندوه مردم غزه را برطرف کند و به ضعف و ناتوانی آنان رحم کند و همه کسانی را که برای نجات آنان می‌کوشند یاری دهد. خدایا! ما را از خیرخواهان قرار ده و به ما قدرت و اراده عطا فرما تا از مظلومان در فلسطین و سایر نقاط جهان حمایت کنیم.

اتحادیه جهانی علمای مسلمان
دوحه: 19 ذوالحجة 1445/ 25 ژوئن 2024 [5 تیرماه 1403]