واکنش مفتی محمدقاسم قاسمی به ممانعت از سفر مولانا عبدالحمید به مناطق سیل‌زدۀ بلوچستان

مولانا مفتی محمدقاسم قاسمی، استاد فقه و حدیث دارالعلوم زاهدان که اهل منطقۀ سیل‌زدۀ دشتیاری در جنوب استان سیستان‌وبلوچستان است، طی پیامی به واقعۀ ممانعت از سفر شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید به مناطق سیل‌زدۀ بلوچستان واکنش نشان داده است.

به گزارش سنی‌آنلاین به نقل از کانال تلگرامی مولانا مفتی محمدقاسم قاسمی، متن مکتوب پیام ایشان به شرح ذیل است:

الحمدلله و کفی و سلام علی عباده الذین اصطفی.
قال الله تعالی:
«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ.»
و قال النبی صلّی‌الله‌علیه‌وسلم:
«الدین النصیحة، قالوا: لمن یا رسول الله، قال: لله و لرسوله و لأئمة المسلمین و لعامتهم.»

هفتۀ گذشته نیروهای امنیتی و نظامی از سفر حضرت شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید به مناطق سیل‌زدۀ جنوب استان سیستان‌وبلوچستان ممانعت به‌عمل آوردند. لازم دانستم، البته با تأخیری چندروزه که علت آن کسالت و بیماری بنده بود، به‌عنوان یکی از اهالی منطقۀ دشتیاری و باهو، نکاتی را دربارۀ این اتفاق ناگوار و پیامدهای آن خطاب به مردم و مسئولان عرض کنم.
شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید در روزگار کنونی یک چهرۀ شناخته‌شده است و خیلی از مردم دنیا ایشان را می‌شناسند. ایشان شخصیتی فراقومی و فرامذهبی، عالمی ربانی و دلسوز، و دوستدار همۀ مردم و انسانیت است.
هدف و انگیزۀ سفر ایشان به جنوب استان، بازدید از مناطق سیل‌زده، همدردی با مردم، اطلاع بیشتر از مشکلات مردم آسیب‌دیده از نزدیک و تلاش در جهت خیرخواهی و تشویق به امدادرسانی بیشتر و بهتر بود. ضمن اینکه مؤسسۀ خیریۀ محسنین زاهدان که تیم‌های اعزامی آن در منطقه مشغول کمک‌رسانی بوده و هستند، زیر نظر ایشان فعالیت می‌کند.
حضور ایشان هم باعث تسلی و قوت قلب مردم منطقه بود، و هم ایشان به کسانی که از طریق مؤسسات و نهادهای مختلف به امدادرسانی و کمک مردم شتافته بودند، خسته‌‌نباشید و خداقوت می‌گفت.

مردم، شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید را دوست دارند. ایشان وقتی به سفر می‌رود مردم با شور و شوق از ایشان استقبال می‌کنند. ایشان نیز مردم را به تقوا و خداترسی، به فراگیری علم و دانش، به حفظ امنیت و پاسداری از آن، به ادای حقوق‌الله و حقوق‌العباد، به تلاش و کوشش در کسب روزی حلال، و استقامت بر دین و مسیر حق و عدالت توصیه می‌کند.
سؤال این است که چرا باید از سفر شخصیتی که حضور و سخنانش به نفع مردم و مسئولان است، ممانعت شود؟! آن‌هم زمانی که استان شرایط خاصی دارد و در بسیاری از مناطق جنوبی آن سیلاب بی‌سابقه و وحشتناکی زندگی مردم را مختل کرده است.

به‌هرحال، ما معتقدیم که ممانعت از سفر مولانا عبدالحمید به جنوب استان یک اتفاق ساده نیست. مسئولان کشور و استان بدانند که حفظ حرمت و احترام شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید به‌معنای احترام به شعور و احساسات مردم این منطقه و جامعهٔ اهل‌سنت ایران و ایجاد اعتماد و همبستگی بیشتر بین شیعه و سنی و حکومت و مردم است.
ما معتقدیم که در این قضیه متأسفانه احساسات مردم مراعات نشد. اینجا مردم خوشحال بودند که حضرت مولانا عبدالحمید از زاهدان حرکت کرده و لحظه‌شماری می‌کردند که ایشان کی از راه می‌رسند. ما معتقدیم اگر این سفر انجام می‌شد، اتفاقات مبارکی رقم می‌خورد.

یقین داریم که بسیاری از مردم ایران اسلامی حتی رجال سیاسی و مقامات بلندپایهٔ کشور و عموم برادران شیعه و علمایشان راضی به چنین ممانعت‌هایی نیستند. آنها هم قطعاً از چنین اقداماتی ناراحت و نگران می‌شوند، چون می‌دانند که این نوع اقدامات نسنجیده، بدگمانی و افراطی‌گری را در جامعه تقویت می‌کند و مشکل و مصیبت به‌بار می‌آورد.

نکتۀ آخر اینکه از یاد نبریم که تاریخ همۀ اتفاقات خوب و بد را به یاد می‌سپارد. امیدواریم کسانی که در این دورۀ زمانی مسئولیتی در این سرزمین دارند، به گونه‌ای بیندیشند و عمل کنند که تاریخ به درستی و نیک‌نامی از آنان یاد کند.

محمدقاسم بنی‌کمال (قاسمی)، منطقهٔ سیل‌زدهٔ دشتیاری، روستای سنگان – ۲۱ اسفند ۱۴۰۲