نشست هم‌اندیشی علمای زاهدان، خاش، میرجاوه، تفتان و منطقۀ سیستان برگزار شد

«نشست هم‌اندیشی علمای شهرستان‌های زاهدان، خاش، میرجاوه و تفتان و منطقۀ سیستان» شنبه (19 اسفند 1402) در مسجد جامع مکی زاهدان برگزار شد.
به گزارش سنی‌آنلاین، این نشست با تلاوت قاری عبدالباسط توتازهی، مدیر حوزه علمیه تجویدالقرآن زاهدان آغاز شد و در ادامه مولانا عبدالمجید مرادزهی و شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید به ایراد سخن پرداختند.

مولانا عبدالمجید مرادزهی طی سخنانی کوتاه به مطالبی از قبیل: «مسجدتکانی و نظافت و بهداشت مساجد»، «برگزاری همایش در رابطه با اهمیت زکات»، «برنامه‌ریزی اصلاحی برای عموم مردم در مساجد»، «مبارزه با اختلافات قومی»، «تأکید بر اهمیت حجاب و عفاف»، «توجه به قرآن»، «آگاه‌سازی موضوع غزه و فلسطین و دعا برای همۀ مظلومان» اشاره کرد.

در پایان این نشست، شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید ابتدا بر لزوم استفاده از فرصت ماه مبارک رمضان توصیه و تاکید کردند. ایشان از رمضان به‌عنوان «ماه اصلاح و خودسازی» یاد کردند و گفتند: رمضان ماه اصلاح و خودسازی و ساختن جامعه است. در این ماه خداوند متعال به‌ بندگانش توجه خاص و ویژه‌ای دارد. الله تعالی روزه رمضان را فرض کرده است، چون با “روزه” عمل به قرآن و نفوذ قرآن به قلب بیشتر می‌شود و درواقع روزه و کتاب‌های آسمانی با هم مناسبتی نزدیک دارند.

ایشان در ادامه «تقوا و پرهیزگاری» را از ثمرات روزه برشمردند و خاطرنشان ساختند: مهم‌ترین سرمایه‌ای که ما در ماه رمضان با روزه به آن می‌رسیم «تقوا» است. اگر تقوا باشد، همه چیز حاصل می‌شود. علما زمانی می‌توانند به وظایف خود عمل کنند که تقوا و پرهیزگاری اختیار کنند. هر حرف عالم باید به نفع دنیا و آخرت مردم باشد.

امام‌جمعه زاهدان در بخش دیگری از سخنان‌شان بر لزوم «رعایت حقوق و جایگاه زنان» تأکید کردند و گفتند: زن حقوق و جایگاهی دارد و الله تعالی به زنان نیز استعداد و توانایی‌ عنایت کرده است. باید به اندازه‌ای که شریعت به زنان اجازه داده، به آنها میدان داده شود. پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمودند: «زنان را از مساجد منع نکنید!» بسیاری از سخت‌گیری‌ها در رابطه با زنان از اسلام نیستند، بلکه سخت‌گیری‌های محلی هستند؛ این سختگیری‌ها باید کاهش پیدا کنند.
مولانا عبدالحمید تاکید کردند: به آموزش و تعلیم زنان اهتمام بورزیم. زمینۀ درس و تدریس قرآن کریم را برای زنان فراهم کنیم. خداوند متعال زن‌ها را فقط برای بچه‌داری نیافریده است، بلکه آنان نیز دارای استعداد و توانایی هستند. بدون توجه به زنان که نصف جامعه را تشکیل می‌دهند، جامعه ساخته نمی‌شود.