ما اهل گفتمانیم، نه خشونت

مسجد مکی و دیدگاه شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید مدتی‌ست که مورد توجه ایرانیان و حتی جهانیان است؛ دیدگاهی به‌دور از هرگونه خشونت و افراط و تفریط، دیدگاهی معتدل که به اصل اسلام و حقوق همۀ انسان‌ها می‌اندیشد، دیدگاهی که دیگر فقط مدافع اهل‌سنت و قوم بلوچ نیست، بلکه بیشتر به مسائل ملی و منافع ملی و وحدت اسلامی فکر می‌کند؛ تفکری که برای آن شیعه و سنی و دیگر تفاوت‌های مذهبی مهم نیست، اصل، اسلام، انسانیت و رعایت حقوق همۀ انسان‌ها با هر عقیده و تفکری است. زنان هم در این اندیشه جایگاه خاصی دارند. تفکری که مخالف هرگونه تبعیض و بی‌عدالتی است. تفکری که به شایسته‌سالاری می‌اندیشد و سپردن امور مملکت به دست افراد شایسته، تفکری که راه برون‌رفت از مشکلات را با مردم‌بودن می‌داند. همین اندیشه و تفکر موجب جلب توجه ابرانیان و جهانیان به مسجد مکی و شیخ‌الاسلام گردیده است.
در این دیدگاه خشونت محکوم است، آن‌هم در کنار مصلا و مسجد. فرقی نمی‌کند این خشونت را کلانتری 16 شروع کند و ده‌ها نمازگزار را به خاک و خون بکشد و جمعه خونین زاهدان را رقم بزند، یا اینکه از جانب گروه‌های خشونت‌طلب باشد و کلانتری 16 مورد حمله قرار گیرد و افراد نظامی کشته شوند. در دیدگاه مسجد مکی، مجموعه دارالعلوم و شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید خشونت و افراط و تفریط هیچ جایگاهی ندارد.
مولانا عبدالحمید شخصبتی اسلامی، ملی و جهانی است که مسیر اعتدال و میانه‌روی را در پیش گرفته است. او خیرخواهی برای همۀ انسان‌هاست که بعد از چهل‌واندی سال سکوت، تعامل و آزمودن همۀ جناح‌های سیاسیِ بعد از انقلاب در رسیدن به عدالت و رفع تبعیض، با انتقاد سازنده صدای مردم شده است؛ صدایی که برای یک قومیت و یک مذهب نیست، صدایی که برای انسانیت و عدالت و همۀ ملت ایران است. انتقادهای سازنده‌ای که هدف رسیدن به عدالت، رفع تبعیض، توسعه کشور، بهبود وضع مردم و منافع ملی است. صدایی که گویی بغض گلویی‌ست که بعد از سال‌ها سکوت ترکیده است.
متاسفانه در این روزها حملات و فشار به دارالعلوم و مکی در حال تشدیدشدن است. بعضی از تریبون‌های رسمی حمله می‌کنند، بعضی هم با فشار بر طلاب و مدرسان دارالعلوم و بعضی با تهمت و افترا و بعضی هم با خشونت و تشدید جو امنیتی نمی‌خواهند این تفکر معتدل و اهل گفتمان در استان ما ترویج یابد و با سخنان و اقدامات نسنجیده و تحریک‌آمیز موجب قدرت‌گرفتن تفکر خشونت‌طلب و تضعیف تفکر معتدل و گفتمان شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید و مسجد مکی و دارالعلوم می‌شوند.
مسجد مکی و شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید یک واقعیت غیرقابل انکار هستند که مورد توجه نه‌تنها قوم بلوچ و جامعه اهل‌سنت بلکه همۀ ایرانیان از هر قومیت و مذهب و باور قرار گرفته و همه این تفکر را می‌ستایند. آری، مکی تفکری‌ست معتدل و اهل گفتمان و به‌دور از خشونت و افراط و تفریط و به سود منافع ملی، وحدت ملی و وحدت اسلامی، که می‌طلبد حاکمیت به جای تهمت، تقابل نادرست، خشونت و نشنیدن و بی‌توجهی به آن، راه گفتمان را در پیش گیرد و به انتقادهای سازنده و خیرخواهانۀ او توجه نماید.