بیانیه جامعه مدرسین دارالعلوم زاهدان در واکنش به بازداشت مولانا عبدالمجید مرادزهی و ماموستاها در کردستان

جامعه مدرسین دارالعلوم (مکی) زاهدان با صدور بیانیه‌ای ضمن اظهار نگرانی و تأسف از بازداشت مولانا عبدالمجید مرادزهی و شماری از ماموستاهای کُرد، احضار علما و فعالان سیاسی و اجتماعی و ایجاد محدودیت برای آنها را «عملی نادرست» دانست و آزادی علمای اهل‌سنت و «بازداشت‌شدگان سیاسی» را خواستار شد.

به گزارش «سنی‌آنلاین» متن بیانیه بدین شرح است:

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
قال الله تعالی: «لَا يُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَنْ ظُلِمَ وَكَانَ اللَّهُ سَمِيعًا عَلِيمًا»
بازداشت مولانا عبدالمجید مرادزهی، یکی از پژوهشگران و اهل قلم اهل سنت کشور و یکی از همکاران گرامی ما، و بازداشت گستردۀ علما و ماموستاها در کردستان باعث نگرانی و تأسف اساتید دارالعلوم زاهدان شده است.
از فحوای کلام مسئولین چنین برمی‌آید که علت بازداشت مولانا عبدالمجید روشنگری‌ها و مصاحبه‌های ایشان با رسانه‌های خارجی است. اکنون طیف‌ها و گروه‌های مختلف به خوبی می‌دانند در جمعۀ خونین زاهدان و خاش بر مردم نمازگزار چه گذشت و حدود صد نفر نمازگزار بدون هیچ دلیلی به خاک و خون کشیده شدند و شهید شدند و بیش از سیصد نفر هم زخمی شده‌اند که برخی از آنها بینایی خود را از دست‌ داده‌اند،‌ برخی برای همیشه مفلوج و معلول شده‌اند. پس از این حادثۀ هولناک، متأسفانه مسئولین به کتمان حقیقت و حتی تحریف واقعیت‌ها روی آوردند و مردم ستمدیده را به تروریزم و تجزیه‌طلبی متهم کردند. این مسئله باعث خشم و انزجار بیشتر مردم شد. مولانا عبدالمجید صدای همین مظلومان بود و فریاد آنها را به گوش مردم رساند. ایشان اذهان عمومی را مشوّش نکرده،‌ بلکه حقیقت را بیان کرده و از آن دفاع نموده است. قرآن کریم به مظلوم مجوز فریادزدن داده است؛ ارشاد الهی است: «لَا يُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَنْ ظُلِمَ وَكَانَ اللَّهُ سَمِيعًا عَلِيمًا؛ خدا افشای بدی‌های دیگران را دوست ندارد، جز برای کسی که مورد ستم قرار گرفته است [که بر ستمدیده برای دفع ستم، افشای بدی‌های ستمکار جایز است]؛ و خدا شنوا و داناست.» (نساء: ۱۴۸)
با وجود این آیۀ صریح قرآن کریم، هیچ نهاد و دولتی حق ندارد از ستمدیده حق فریادزدن را سلب کند. اگر علما بیانیه‌ای قرائت کرده‌اند یا با رسانه‌ها گفت‌وگویی داشته‌اند به این دلیل بوده که در حق مردم ظلمی صورت گرفته است. صدای مظلوم باید شنیده شود نه اینکه او را بازداشت یا احضار یا ممنوع‌المنبر کنند. اگر مسئولان فکر می‌کنند خطایی از مظلومان سر زده، با آنها گفت‌وگو کنند و توجیه خود را بیان کنند. مردم ایران بیدار شده‌اند و حقوق طبیعی و بنیادین خود را مطالبه می‌کنند. این نوع اقدامات منفی، بیش از پیش مردم را تحریک خواهد کرد و آنها را برای پیگیری مطالبات‌شان وادار به جدیت بیشتری می‌کند.
ما معتقدیم مصاحبه با رسانه‌های داخلی و خارجی جرم نیست، بلکه این یک حق طبیعی برای هر شهروند است که با رسانه‌ها گفت‌وگو کند؛ چنان‌که رهبران انقلاب، قبل از پیروزی انقلاب مظلومیت خود را از طریق رسانه‌های خارجی به گوش مردم می‌رساندند و حتی آیت‌الله خمینی با بعضی از همین رسانه‌ها گفتگو کرده است. چرا آن زمان مصاحبه با رسانه‌های خارجی ایراد نداشت ولی اکنون ممنوع بوده و یک تابو محسوب می‌شود؟!! وقتی ما در داخل کشور رسانه‌ای نداریم و صداوسیما به‌صورت انحصاری در خدمت حاکمیت است و صدای مردم را انعکاس نمی‌دهد، راهی برای ما جز مصاحبه با رسانه‌های خارجی نمی‌ماند.
ما مدرسین و اساتید دارالعلوم زاهدان، بازداشت مولانا عبدالمجید مرادزهی و سایر علما و اندیشمندان را در هر جای این کشور، مخصوصا کردستان بزرگ محکوم و تقبیح می‌کنیم و معتقدیم احضار علما و فعالان سیاسی و اجتماعی و ایجاد محدودیت برای آنها عملی نادرست و ستمی آشکار است که فاصله بین ملت و حاکمیت را بیشتر می‌کند. خیرخواهانه از مسئولین امر می‌خواهیم بازداشت‌شدگان سیاسی را آزاد کنند، و از این نوع بازداشت‌ها و اعدام زندانیان سیاسی به شدت پرهیز کنند.