اینطور نیست که هر کسی در خیابان هر کاری انجام داد اسم آن را «محاربه» بگذارند

آیت‌الله سید محمدعلی ایازی، عضو ارشد مجمع محققین حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرگزاری ایلنا گفت: در رابطه با محاربه در فقه، تعریف مشخصی داریم. محاربه عبارت است از کشیدن سلاح به منظور ترساندن و جنگیدن با خدا و پیامبر.
به گزارش سنی‌آنلاین به نقل از خبرگزاری ایلنا، آیت‌الله سید محمدعلی ایازی اظهار داشت: اینگونه نیست که اگر کسی حق اعتراض به وضعیت موجود دارد، ماموران مانع از اعتراض او شوند و وقتی او می‌خواهد از حق خود دفاع کند، اسمش را «محاربه» بگذاریم. بنابراین به این شکل نیست که هرکسی در خیابان هر کاری را انجام داد اسم آن را «محاربه» بگذارند.
عضو ارشد مجمع محققین حوزه علمیه قم خاطرنشان ساخت: محاربه آن جایی است که حرب اتفاق بیفتد. یعنی جنگی اتفاق می‌افتد و کسی عمل مسلحانه‌ای را انجام می‌دهد نه آنکه فقط کسی معترض باشد یا حتی مثلا گاهی زد و خوردی انجام دهد. متاسفانه در دستگاه‌هایی که امروز گذاشته شده علیرغم پیش‌بینی‌ که برای حق اعتراض در قانون اساسی شده، اصلا زمینه اعتراض گذاشته نمی‌شود.
وی ادامه داد: در مسئله مهمی مانند «اعدام» احتیاط در خون مطرح است؛ اینکه یک وکیل مستقلی بتواند دفاع کند و دادگاه به صورت علنی باشد و هیئت منصفه‌ای حضور داشته باشند. اگر این اتفاق نیفتد نه‌تنها اثر مثبتی برای حفظ امنیت برجای نخواهد گذاشت که موجب افزایش چرخه خشونت خواهد شد.
آیت‌الله ایازی اظهار داشت: وقتی شبهه است یا فضا ملتهب است عقل و مصلحت ایجاب می‌کند که از روش‌هایی استفاده شود که به خشونت دامن نزند.
عضو ارشد مجمع محققین حوزه علمیه قم تاکید کرد: در چنین شرایطی که وضعیت اقتصادی مردم به این شکل خراب و مشکلات اجتماعی و سیاسی و عدم مقبولیت در میان مردم وجود دارد و اصلا پاسخگویی به مسائل نیست، حالا کسی حرفی زده و چه‌بسا رفتار نادرستی هم انجام داده، اگر این‌طور برخورد شود از نظر افکار عمومی قابل قبول نیست.
وی خاطرنشان ساخت: اگر واقعا دستگاهی باشد که با عقلانیت و منطق و رعایت مصلحت بخواهد در جامعه مدیریت کند، اصلا کار به اینجاها منتهی نمی‌شود. اگر در قضیه خانم مهسا امینی که در بازداشتگاه فوت کرد به‌صورت منطقی برخورد می‌کردند این اتفاقات نمی‌افتاد. اگر در زاهدان برخورد درست می‌کردند و منطقی برخورد می‌شد این قضایا اتفاق نمی‌افتاد.
آیت‌الله سید محمدعلی ایازی درادامه گفت: وقتی چیزی که مرتبط با حقوق جامعه است و مساله حق اعتراض است فراهم نمی‌شود این اتفاقات رخ می‌دهد. چه‌بسا می‌توان گفت خودِ اعدام‌کردن به این شکل نوعی اخافه است. حتی اگر خشونت‌هایی از سوی مردم رخ می‌دهد، قهرا عاملش کسانی هستند که زمینه‌های این خشونت را فراهم کرده‌اند.