از مصلای زاهدان تا شاهچراغ شیراز

دو مکان در دو مرکز استان، دو مکان برای عبادت و زیارت و مذهبی و مورد احترام مردم. در هر دو صدای گلوله شنیده می‌شود و خون مردم بی‌گناه به زمین می‌ریزد و حرمت «مصلا» و «حرم» هر دو شکسته می‌شود. در مصلای زاهدان فریاد عدالت‌خواهی بلند است و در شاهچراغ هم مردم به دعا و نیایش مشغول هستند.
نفیر گلوله آرامش هر دو را برهم زده است. خشونت و ترور دیگر حرمت مکان‌های مقدس را هم نگه نمی‌دارد. در هر دو مکان کودک، بزرگسال، زن و مرد هدف قرار می‌گیرند. گویی گلوله نمی‌داند که اهدافی که او به سوی آنان می‌رود، بی‌گناه‌اند.
همه مردم آزاده ایران و جهان، هر دو خشونت و آدم‌کشی را در مصلای زاهدان و حرم شاهچراغ محکوم کردند، اما برخورد بعضی شخصیت‌ها و جریانات سیاسی و مذهبی، متاسفانه برخوردی دوگانه با این دو جنایت داشتند. کشته‌شدگان در هر دو مکان؛ انسان، مسلمان و ایرانی هستند و نباید بیانیه‌ها و اظهارنظرهای شخصیت‌ها و گروه‌ها در محکومیت این دو حادثه تفاوت زیادی داشته باشد. نباید مردم احساس کنند در سوگ و مرگ شهروندان ایرانی هم تبعیض‌آمیز برخورد می‌شود.
آری خشونت و ترور و آدم‌کشی به مکان‌های عبادی و دینی کشیده شده است و خونریزی جنایت در مصلا و حرم هر دو بر خلاف اصول انسانی، اسلامی و اخلاقی است و محکوم، و هر انسانی با هر تفکر و دین و آیین آن را جنایت می‌داند، فرقی نمی‌کند این کشتار در ۸ مهر و جمعه ‌خونین و مصلای زاهدان باشد، یا ۴ آبان و چهارشنبه خونین شیراز و حرم شاهچراغ، کشته‌شدگان بلوچ باشند و اهل‌سنت، یا اینکه شیعه باشند و اهل فارس؛ کشتن مردم بی‌گناه و بی‌دفاع که‌ برای عبادت و نیایش آمده‌اند در هر مکان و زمان گناهی نابخشودنی است.
امروز مردم از زاهدان تا شیراز از شخصیت‌ها و گروه‌های سیاسی، اجتماعی و مذهبی انتظار دارند عاملین دو جنایت مصلای زاهدان و شاهچراغ را محکوم و رسانه ملی در پوشش خبری چنین حوادثی رسالت ملی خود را به‌خوبی ایفا نماید و حاکمیت عوامل، آمرین این دو جنایت را مجازات نماید و امنیت مکان‌های مذهبی و عبادی را برقرار نماید.