مولوی عبدالولی گرگیج، از علمای جوان و نخبه اهلسنت سیستانوبلوچستان، شامگاه پنجشنبه (12 خرداد 1401) بر اثر سانحۀ رانندگی دار فانی را وداع گفت.
مولوی عبدالولی گرگیج رحمهالله در کودکی و در مدتزمان کمی موفق به حفظ کلامالله مجید از دارالعلوم زاهدان شد، سپس برای ادامۀ تحصیل به پاکستان رفت و از «جامعه فاروق اعظم» فیصلآباد- از توابع ایالت پنجاب- فارغالتحصیل شد.
وی پس از دانشآموختگی، ابتدا چند سالی را در یکی از مدارس دینی منطقه به تدریس مشغول شد، اما به علت بیماری و شرایط نامساعد زندگی به شغل آزاد روی آورد.
مولوی عبدالولی رحمهالله از استعداد و حافظۀ بسیار خوبی برخوردار بود؛ چنانکه بسیاری از احادیث صحیح بخاری و مسلم را حفظ داشت.
وی در کنار شغل آزاد، به فعالیتهای علمی و تحقیقی بهویژه در زمینۀ ترجمه و تفسیر قرآن مجید نیز مشغول بود.
مولوی عبدالولی گرگیج باوجود داشتن استعداد و توانایی علمی بالا، اما همچون بسیاری دیگر از جوانان در سیستانوبلوچستان، به ناچار و به علت مشکلات اقتصادی به شغل کاذب «سوختبری» مشغول شده بود.
این عالم و نخبۀ اهلسنت روز سهشنبه (10 خرداد 1401) در سانحۀ رانندگی و واژگونی و آتشگرفتن خودرو، دچار سوختگی شدید شد که پس از چند روز بستری در بیمارستان امام علی زاهدان، بر اثر شدت جراحات جان به جانآفرین تسلیم کرد.