اثر بی‌اعتمادی بر وحدت ملی

وحدت ‌ملی ارزشمندترین و ضروری‌ترین آرمان هر کشور است که مردم برای تحقق آن فداکاری و جانفشانی می‌کنند. وحدت ملی همان اصلی است که رهبران برای حفظ کشور، آن را استراتژی اول خود اعلام می‌کنند و تحقق آن را سرلوحه برنامه‌های خود قرار می‌دهند و همه کشورها به داشتن آن افتخار می‌کنند.
وحدت ملی به معنی نبودن نفاق، کشمکش و تفرقه در کشور و همبستگی در آرمان‌هاست و اصلی است که با وجود حضور قومیت‌ها، فرهنگ‌ها، زبان و گویش‌های مختلف و تفاوت در سلیقه‌ها شاخص اصلی اداره کشور است.
هر آنچه با اصل وحدت ملی در تضاد باشد، باید تغییر کند و اصلاح شود تا خدشه‌ای به وحدت ملی وارد نشود. مشارکت‌دادن همۀ مردم از همه گروه‌های اجتماعی در قدرت و سهیم بودن در اداره کشور و استفاده همگانی از منابع و برخورداری منصفانه از امکانات و دارایی‌ها، عدالت‌محوری و مبارزه با زیاده‌خواهی و انحصارطلبی و فراهم آوردن امکان رشد و توسعه کشور و تلاش برای ارتقای فرهنگ عمومی و افزایش سرمایه اجتماعی از مهم‌ترین عوامل برای افزایش وحدت ملی است که یقیناً رفاه و آسایش عمومی و امید به آینده را ارتقا می‌دهد.
در مقابل، «بی‌اعتمادی» بزرگ‌ترین ضربه‌ای است که بر پیکره اجتماع وارد می‌شود و اگر برای بازگرداندن اعتماد عمومی کاری اساسی انجام نشود، بر وحدت ملی اثری عمیق می‌گذارد که به آسانی قابل ترمیم و اصلاح نیست. بی‌اعتمادی در اثر عدم تحقق قول‌ها و وعده‌های داده‌شدۀ مسئولان ایجاد می‌شود.
عملکرد مسئولان موجب رشد درخت امید بین مردم یا خشکاندن آن می‌شود. وقتی مقام مسئولی مرتکب خیانت می‌شود، در فسادی مشارکت می‌کند، اختلاسی واقع می‌شود بعد مورد محاکمه و مجازات قرار می‌گیرد، دو نوع بازخورد به دنبال دارد. الف- عده‌ای از اینکه با هر نوع فساد در هر سطح و از ناحیه هر شخصی برخورد قضایی می‌شود و شخص فاسد به مجازات می‌رسد، احساس خوبی پیدا می‌کنند و خوشحال می‌شوند که چنین سیستم قضایی قوی و پاکی در کشور وجود دارد. ب- عده‌ای هم این فسادها و خیانت برخی مسئولان را زنگ خطر بزرگی برای جامعه و ضربه‌ای اساسی بر اعتماد عمومی می‌دانند که به آسانی قابل جبران نیست و مجازات آنان را کافی نمی‌دانند زیرا اینها وحدت ملی را که آن‌همه ارزش و احترام برای آن برشمردیم خدشه‌دار می‌کنند، پس بر این باورند که این افراد باید به جرم بزرگ‌تری که خیانت به کشور است محاکمه و مجازات شوند.
اعتماد عمومی ارزش بزرگی برای کشور است که حفظ آن نیازمند استمرار رفتار و عملکرد صادقانه است و چرخه ارتباطات اجتماعی را توسعه می‌دهد و وحدت ملی را پایدار نگه می‌دارد.
نکته مهم دیگر آنکه پاسخگویی و شفافیت عملکرد و ترویج و تبلیغ آن ضرورتی اساسی برای کشور است. همچنین عذرخواهی هنگام بروز خطا و اشتباه در عملکرد و پذیرفتن حق مردم در نظارت بر مسئولان و دولتمردان و مجریان قانون و نقد و بررسی عملکرد در رسانه‌ها ازجمله بزرگ‌ترین ارزش‌هاست که باید تبدیل به فرهنگ شود زیرا بر انسجام هرچه بیشتر وحدت ملی می‌افزاید.

به نقل از: روزنامۀ «آرمان ملی»/ شنبه 1 آبان 1400