پدیده کسوف و تفاوت نگاه‌ها

جهان‌بینی هر انسان از ایدئولوژی وی نشات می‌گیرد و نگاه انسان‌ها به پدیده‌های طبیعی اطرافشان به اندازه تفاوت دیدگاه‌های اعتقادی‌شان متفاوت است؛ کسانی که به وجود صانع و خالقی قدرتمند و حکیم باور دارند و تعلق اراده او را به هر ذره کائنات در هر لحظه مسلم می‌دانند، هیچ اتفاقی را در جهان از نگاه و اراده آن رب بی‌نظیر، پنهان نمی‌دانند. از نگاه این انسان مومن، هیچ امری در عالم بیهوده نیست، چه سختی باشد چه آسانی، چه غم باشد چه شادی، چه تحولات بزرگ باشد چه کوچک.
تاریک‌شدن آسمان در وسط یک روز تابستانی و برخوردهای متفاوت افراد با این قضیه جایگاه فکری و اعتقادی هریک را می‌نمایاند.
عده‌ای دوربین به‌دست با عینک آفتابی تا مبادا اشعه خاص خورشید به چشمشان ضرر برساند، دوان‌دوان به بلندی‌ها می‌روند تا تماشای این صحنه هیجان‌انگیز را از دست ندهند، تا بتوانند چند سلفی خاص بگیرند و در استوری و پروفایل‌شان پست کنند.
عده‌ای اما در محلی جمع‌اند و با نیایش و رکوع و سجود و دعا و تضرع در مقابل خالق خورشید و ماه و دگرگون‌کننده احوال عالم از او می‌خواهند تا به‌آنان رحم فرماید و روشنایی را از آنان نگیرد و آنان را به گناهان‌شان مؤاخذه نفرماید. اینان معتقدند این کسوف تلنگری است که خداوند می‌تواند روشنایی را بگیرد، کافی است دستور توقف ماه در میان زمین و خورشید صادر شود یا این‌که دستور خروج زمین از مدار منظومه شمسی برسد.
از پیامبرشان نقل دارند که هر گاه پدیده هولناک و سختی رخ می‌داد، بی‌محابا به مسجد و به نماز روی می‌آورد و با خالق عالم به گفتگو و نیایش و راز و نیاز می‌پرداخت.
گفته‌اند که نیوتن از سقوط یک سیب از درخت به وجود نیروی جاذبه زمین پی برد و جمیزوات از حرکت درپوش کتری درحال‌جوش به قدرت بخار پی برد و بسیاری از دانشمندان جهان با توجه به امور معمولی روزمره که دیگران نسبت به‌آن همواره بی‌تفاوت هستند، خیلی از قوانین طبیعت و بسیاری از نیازهای مهم بشر را کشف و اختراع کرده‌اند..
اگر هر روز خورشید بالای سرمان ظاهر و سپس ناپدید می‌شود و ما توجهی به حضورش نمی‌کنیم و اگر ماهی زیبا در آسمانِ شب می‌درخشد و توجه ما را جلب نمی‌کند، این هرگز از اهمیت موضوع نمی‌کاهد.. نگاه یک فرد باورمند به حکمت خالق بی‌همتای عالم به روز و شب که همواره در رفت‌وآمدند نگاهی بسیار متفاوت است؛ او این پدیده تکراری را از عجایب صنع الهی و الطاف بی‌پایان رب‌العالمین می‌داند و با خود می‌گوید: اگر یکی از این امور روزمره یکبار توقف یابد و زمین از حرکت و دوران بازایستد و خورشید همواره در آسمان باشد یا همواره غایب باشد چه کسی خواهد توانست روزی روشن یا شبی آرام برای انسان‌ بازآورد؟
آن‌گاه است که دیوانه‌وار و با کمال شیفتگی به دربار مولایش سربه‌سجود و اشک‌ریزان است و معبودش را به‌خاطر این نعمت بزرگ سپاس و ستایش می‌گوید.

این کلام پروردگار عالم است؛
قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِن جَعَلَ اللَّهُ عَلَيْكُمُ اللَّيْلَ سَرْمَدًا إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَنْ إِلَٰهٌ غَيْرُ اللَّهِ يَأْتِيكُم بِضِيَاءٍ ۖ أَفَلَا تَسْمَعُونَ(٧١)
قُلْ أَرَءَيْتُمْ إِن جَعَلَ ٱللَّهُ عَلَيْكُمُ ٱلنَّهَارَ سَرْمَدًا إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ مَنْ إِلَٰهٌ غَيْرُ ٱللَّهِ يَأْتِيكُم بِلَيْلٍۢ تَسْكُنُونَ فِيهِ ۖ أَفَلَا تُبْصِرُونَ(٧٢)
وَمِن رَّحْمَتِهِۦ جَعَلَ لَكُمُ ٱلَّيْلَ وَٱلنَّهَارَ لِتَسْكُنُواْ فِيهِ وَلِتَبْتَغُواْ مِن فَضْلِهِۦ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ(٧٣) سوره قصص
بگو: به من خبر دهید، اگر خدا شب را بر شما تا روز قیامت پاینده و جاوید کند، کدام معبودی است جز خدا که برای شما روشنایی بیاورد؟ پس آیا [دعوت او را] نمی شنوید؟ (۷۱)
بگو: به من خبر دهید اگر خدا روز را بر شما تا روز قیامت پاینده و جاوید کند، کدام معبودی است جز خدا که شبی را برای شما بیاورد تا در آن بیارامید؟ پس آیا [آثار قدرت او را] نمی بینید؟ (۷۲)
و از رحمت خود شب و روز را برای شما قرار داد، تا در شب بیارامید و [در روز] رزق و روزی بجویید، باشد که سپاس گزاری کنید. (۷۳)