شیخ‌الحدیث دارالعلوم دیوبند دار فانی را وداع گفت

مولانا سعید احمد پالن‌پوری، شیخ‌الحدیث دارالعلوم دیوبند و یکی از چهره‌های برجستۀ علمی هند، امروز سه‌شنبه (30 اردیبهشت 1399) در سن 81 سالگی درگذشت.
به گزارش سنی‌آنلاین، مولانا سعید احمد پالن‌پوری یکی از علما، محققین و شخصیت‌های برجستۀ علمی در شبه‌قاره هند به‌شمار می‌رفت که در زمینه‌های مختلف علمی؛ به‌ویژه حدیث و فقه از مهارت خاصی برخوردار بود و در زمینۀ علمی و تربیتی و اخلاقی یادآور سلف صالح بود.
مولانا سعید احمد پالن‌پوری در سال 1360 هجری قمری در روستای “کالیره” از توابع شهرستان “بناس” استان “گجرات” در شمال غربی هند دیده به جهان گشود.
ایشان علوم ابتدایی را در زادگاه خویش آموخت، سپس به مدرسۀ “مظاهرالعلوم” سهارانپور رفت و احادیث نبوی را از محضر اساتید برجستۀ این مدرسه ازجمله شیخ‌الحدیث مولانا محمدزکریا کاندهلوی فرا گرفت و پس از آن به “دارالعلوم” دیوبند رفت و از این مرکز اسلامی بزرگ و مشهور جهان اسلام فارغ‌التحصیل گردید.
مولانا سعید احمد رحمه‌الله پس از دانش‌آموختگی، چند سالی را در بعضی از مدارس دینی استان گجرات مشغول تدریس شد، سپس بنا به درخواست مسئولین دارالعلوم دیوبند به این مرکز دینی رفت و تا پایان عمر به تدریس احادیث نبوی مبادرت ورزید. هزاران طلبه از داخل و خارج هند افتخار شاگردی ایشان را دارند.
از مولانا پالن‌پوری در دارالعلوم دیوبند با عنوان «شیخ‌الحدیث» یاد می‌شد؛ لقبی که بعد از تدریس طولانی کتب سته (به‌ویژه صحیح بخاری و صحیح مسلم) به اساتید اعطاء می‌شود.
ایشان علاوه بر تدریس احادیث نبوی، ریاست هیئت شورای تدریس را بر عهده داشت و از اعضای برجستۀ هیئت مشورتی دارالعلوم دیوبند نیز محسوب می‌شد.
از مولانا سعید احمد پالن‌پوری رحمه‌الله کتاب‌ها و رسائل متعددی در علوم حدیث، فقه و فلسفه به زبان‌‌های اردو و عربی به یادگار مانده است که در زیر به بعضی از آنها اشاره می‌شود:
1ـ تفسیر “هدایت القرآن”؛
2ـ تحفة الألمعي في شرح سنن الترمذي؛
3ـ فیض المنعم شرح مقدمة صحیح مسلم؛
4ـ زبدة الصحاوي (مختصری از کتاب “شرح معانی الآثار” امام طحاوی)؛
5ـ تحفة الدُّرَر شرح نخبة الفکر (به زبان عربی)؛
6ـ مشاهیر المحدّثین والفقهاء و رُواة کتب الحدیث؛
7ـ مبادئ الفلسفة؛
8ـ حیاة الإمام إبي داود؛
9ـ حیاة الإمام الطحاوي؛
10ـ آسان نحو (دو جلدی)؛
11ـ آسان صرف (سه جلدی)؛
12ـ تهذیب المغنی (شرح اردوی کتاب “المغني في أسماء الرجال” تالیف شیخ محمد بن طاهر الپتنی الهندي).