عروج فرشته‌های دیار افغان به آسمان

نبرد و کشمکش میان حق و باطل و نور و ظلمت، از بدو خلقت بشر آغاز شده است و تا قیام قیامت، پیوسته و مداوم به شکل‌های گوناگون ادامه خواهد داشت.
هرگاه ظالمان و تاریک‌صفتان بخواهند با ظلم و ستم و کفرشان مانع دعوت سراسر رحمت و رأفت «اسلام» بشوند، خداوند آنها را چند صباحی فرصت می‌دهد و سپس مایۀ عبرت برای دیگران می‌گرداند، چنان‌که در قرآن کریم سورۀ نحل آیۀ ۶۱ آمده است: «اگر خدا می‌خواست مردم را به خاطر ظلم‌شان گرفتار عذاب کند، هيچ جنبنده‌ای روی زمین باقی نمی‌ماند، اما الله عذاب آنها را مدت معینی به تاخیر می‌اندازد، آنگاه که موعدش فرا برسد، لحظه‌ای پس و پیش نمی‌افتند».
طی سال‌های اخیر، بارها و بارها مشاهده شده که مسلمانان در هر گوشۀ دنیا مورد ظلم، ستم و تبعیض قرار گرفته و در سرزمین‌هایی همچون شام، عراق، افغانستان و کشور عزیز فلسطین و در هر جایی که نامی از «اسلام» گرفته می‌شود، مورد بمباران یا جنایات وحشتناک قرار گرفته‌اند.
جنایت بمباران شهر قندوز و پرپرشدن لاله‌های سرزمین مجاهدان و فاتحان؛ «افغانستان» و عروج حافظان قرآن و طالبان علوم دینی به‌سوی خدا که تاریک‌دلان، گناه‌شان را «حفظ قرآن» و «یادگیری علوم دینی» می‌دانند، سانحه‌ای است که بار دیگر داغ دل این امت مجروح را تازه کرد و بر اندوه مادران جگرسوخته و کودکان داغ‌دیده افزود.
مستکبران تا بتوانند به خونخواری و این عادت دیرینۀشان ادامه می‌دهند. آنها می‌ترسند از روزی که کودکان و شکوفه‌های قرآنی امروز، حیدر، عمر، خالد و حسین‌های فردا شده و آنها را با کاخ‌هایشان زیر و زبر کنند.
به‌راستی که ما همان امتی هستیم که تا قرن‌ها با شعار «اَیَنقُصُ الدّین و اَنَاْ حَي» حماسه می‌آفرید و با فریادهای «هیهات مِنا الذّله» کاخ‌های استبداد را درهم می‌شکست.
پس اگر ما عملکردمان را تغییر دهیم و همچون مسلمانان صدر اسلام در تمام زمینه‌های ایمانی، علمی، عملی، نظامی و سیاسی قوانین اسلام را اجرا کنیم، از جانب پروردگار متعال پیغام «وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ» را دریافت کرده و بار دیگر دوران طلایی صدر اسلام را با چشم سر خواهیم دید.
چراغ ظلم ظالم تا دم آخر نمی‌سوزد *** اگر سوزد شبی سوزد، شبی دیگر نمی‌سوزد