ممنوع‌الورود یا ممنوع‌الخروج؟!

اقوام ایرانی هر یک به‌شکلی مختلف در معادلات سیاسی و اجتماعی کشور نقش‌آفرینی می‌کنند و برای حفظ تمامیت ارضی کشور سینه سپر نموده‌اند.
علاوه بر قانون اساسی، بارها و بارها در سخنان مقام معظم رهبری به نقش اقوام و مذاهب در توسعه و همبستگی کشور اشاره شده است.
اقوام، مذاهب، شخصیت‌های ملی و نخبگان کشور فرصت‌های مناسب برای امنیت و توسعه می‌باشند. مولانا عبدالحمید به‌عنوان شخصیت مذهبی توانسته است نقش مهمی در امنیت و همبستگی استان [سیستان‌وبلوچستان] و حتی کشور داشته باشد، این مهم را می‌توان در تمامی موضع‌گیری‌های سیاسی و اجتماعی ایشان ملاحظه کرد.
امثال مولانا عبدالحمید در جامعه ما فرصت‌هایی برای توسعه و پیشرفت، برای امنیت و آبادانی و مهمتر از همه برای نیل به جامعۀ اخلاقی و اسلامی هستند.
اما نگاه برخی از دولتمردان به مقولۀ ممانعت از سفر یک شخصیت مذهبی به استانی دیگر و اِعمال سلیقه‌ای رفتار نمودن قابل پذیرش نیست، چراکه مقام معظم رهبری بارها در بیانات‌شان به مقوله وحدت اقوام و مذاهب اشاره نموده‌اند. مسئولین باید با تأسی از مقام معظم رهبری برای همبستگی و امنیت ملی تلاش نمایند.
چنین محدودیت‌هایی و ممانعت از سفرهای داخلی و آن‌هم به منطقه‌ای که ساکنان آن با هم روابط سببی و نسبی دارند، نگرانی‌هایی را به همراه خواهد داشت.
چنین رفتارهایی است که باعث نگرانی نخبگان بلوچ نسبت به طرح تقسیم استان می‌شود، زیرا تقسیم استان نه‌تنها هیچ دردی را درمان نخواهد کرد، بلکه باعث ایجاد چالش‌های اینچنین در آینده خواهد شد.
چهرۀ امروز رمشک (از توابع استان کرمان) و بندر جاسک نمونه‌ای از محرومیت‌هایی است که قرار بود با پیوستن به استان دیگر مسیر توسعه را طی کنند، اما مثل اینکه بعد از جدایی از «بلوچستان» هنوز در محرومیت به‌سر می‌برند و بدتر از آن اینکه به شخصیت‌های مورد احترام ساکنان آنجا اجازۀ ورود داده نمی‌شود!
نگرانی اصلی روزی است که چنین رفتارهایی به یک عرف و سنت ناپسند بدل شوند و در سفر از یک استان به استانی دیگر نیاز به ویزا باشد و چه‌بسا ممنوع‌الورود یا ممنوع‌الخروج شویم.

منبع: کانال تلگرامی نویسنده