به پایان آمد این دفتر…

ـ زن و مردی به غرفه مجله آمدند. زن در تجلیل از مواضع و تلاش‌های شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید آنقدر گفت که یکی از مهمانان غرفۀ ما نتوانست احساساتش را کنترل کند و اشک در چشمانش حلقه زد.
زن می‌گفت مولانا عبدالحمید تنها متعلق به شما نیست. متعلق به همۀ ایرانیان است. تلاش‌های او برای سربلندی ایران و ایرانی چنان مؤثر است که ما همه وامدار اوییم. همۀ ایرانیان. او تنها برای یک قوم و منطقه تلاش نمی‌کند. نمی‌دانم چگونه باید او را سپاس گفت.

ـ سال گذشته بود که یک جوان از شهری دور خود را به زاهدان رساند. می‌گفت بلیت رفت و برگشت تهیه کرده ام و خود را به زاهدان رسانده‌ام فقط برای آنکه یک بار با مولانا عبدالحمید دیدار کنم و برگردم.
همان جوان امروز در آخرین روز برگزاری بیست و سومین نمایشگاه مطبوعات و خبرگزاری‌ها به غرفۀ مجله آمد تا با حضورش به غرفۀ نشریه‌ای که تحت اشراف شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید است گرما ببخشد و کلی خوشحال‌مان کند. سخنانش چه بسیار به دل می‌نشست.

ـ حجت‌الاسلام زائری از روحانیون سرشناس و یکی از شاگردان استاد دکتر عبدالمجید حیرت‌سجادی امروز به غرفۀ مجله آمد. شخصیتی سرزنده و پرنشاط است و خیلی هم متواضع. با ایشان مصاحبۀ کوتاهی انجام دادیم که مطمئنم خواندنی از آب درخواهد آمد. منتظرش باشید. نشاط و سرعت جناب زائری در نگارش و نیز توجه و لطفش به کسانی که به ایشان مراجعه می‌کنند، خیلی برایم جالب بود. او یک روحانی ژورنالیست و البته داستان‌نویس است و نوشته‌هایش همیشه برایم خواندنی بوده است.

ـ امروز نمایشگاه میدانی برای تحصن و اعتراض بود. اعتراض کسانی که مالباخته بودند. از سپرده گذاران موسسه اعتباری کاسپین گرفته تا سرمایه‌گذاران پدیده و کاسبان بینوای پلاسکو. کسانی که ظاهراً دست‌شان از همه‌جا کوتاه‌ بود و این نمایشگاه را بهترین جا برای تحصن و تظاهر و شعار دادن علیه و دولت و دولتی‌ها یافته بودند. بیچارگی و مالباختگی و اضطراب‌های مالی در نمایشگاه امسال خیلی آزارمان داد.

ـ یکی از بازدیدکنندگان غرفه مجله می‌پرسد شما با این مجله چقدر توانسته‌اید برای رهایی مردم آن منطقه از فقر ایفای نقش کنید. چقدر توانسته‌اید ظرفیت‌های گردشگری استان خود را معرفی کنید. سخنانش قابل تأمل بود و به دلم نشست. کاش دلسوزان استان ما قدری جدی‌تر به اقتصاد و معیشت مردم توجه کنند. معتقدم نباید برای حل همۀ مشکلات دلخوش به معجزۀ دولت بود. مردم و دلسوزان‌شان باید خودشان کاری کنند و می‌توانند کاری کنند.

ـ بیست‌وسومین نمایشگاه مطبوعات و خبرگزاری‌ها با همۀ خوبی‌ها و کاستی‌هایش به کار خود پایان داد. یک هفته هیاهو و جنب‌وجوش رسانه‌ای تمام شد. امسال حضور مردم کم‌رنگ‌تر از سال گذشته بود. خیلی از روزنامه‌ها در اعتراض به کاهش یارانۀ کاغذ شرکت نکرده بودند. برخی خبرگزاری‌های مشهور مثل فارس و تسنیم هم که نمایشگاه را تحریم کرده بودند. ندانستم چرا. برای ما البته سال خوبی بود، بازدیدکنندگان غرفۀ ما نه‌تنها کم نشده بودند که بیشتر هم شده بودند. فلله الحمد اولاً و آخراً.

منبع: کانال تلگرامی «ندای اسلام»