مولانا عبدالغنی بدری در مراسم نمازجمعه اهلسنت زاهدان (26 آذر 1395) با بیان بخشهایی از سیرت پیامبر، یکی از عملکردها و شاهکارهای پیامبر را «ایجاد وحدت میان آحاد جامعه» عنوان کرد و بر لزوم برقراری وحدت و همدلی میان مسلمانان تاکید کرد.
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی «سنیآنلاین»، مولانا بدری در جمع نمازگزاران زاهدانی اظهار داشت: پیامبر گرامی اسلام صلیاللهعلیهوسلم، جنگهای صد ساله را خاموش میکرد و برای هیچ امری به اندازه ایجاد اختلاف عصبانی نمیشد. اگر احیانا کسی اشعار دورهی جاهلیت را میخواند، چهرهاش به علامت خشم سرخ میشد. لذا اقشار مختلف جامعه باید با سعهصدر، خیرخواهی و تدبیر آتشی را که دشمنان افروختهاند خاموش کنند.
امامجمعه موقت اهلسنت زاهدان در ادامه با اشاره به کنفرانسهایی که به مناسبت هفته وحدت در کشور برگزار میشود، خاطرنشان کرد: در کنفرانسهایی که این روزها برگزار میشود، باید فراتر فکر شود؛ برگزارکنندگان به فکر پیداکردن متهم نباشند، بلکه تمام همّ و غمّشان پایانبخشیدن به اختلاف و تفرقه و خاموش کردن این غائله باشد.
استاد تفسیر دارالعلوم زاهدان در بخش دیگری از سخنانش به بیان بخشهایی از سیرت پیامبر اسلام صلیاللهعلیهوسلم، پرداخت و اظهار داشت: اخلاق پیامبر نمونهای از زیباییها است که خدا آفریده است. ما مسلمانان باید معاشرت، اخلاق، عبادات و تمام ابعاد زندگی خود را با سیرت ایشان تطبیق دهیم.
مولانا بدری با بیان اینکه «ملوکیت» از بزرگترین نعمتهای مادی و «نبوت» از بالاترین نعمتهای معنوی است، خاطرنشان کرد: این دو مقام، «ملوکیت» و «نبوت» خیلی تفاوت دارند؛ آنهایی که قدرت مادی دارند بر جانها حکومت میکنند، اما کسانیکه از نعمت نبوت برخوردارند، بر قلبها حکومت میکنند.
ایشان در ادامه با اشاره به ماندگاری «مقام نبوت»، افزود: پیامبران هزاران سال قبل درگذشتهاند، اما وقتی نام گرامیشان گرفته میشود همه «علیهالسلام» و «صلیاللهعلیهوسلم»، میگویند. آنانی که خادم پیامبران بودهاند و کوچکترین نسبتی با پیامبران داشتهاند، الآن در قبر خفتهاند، اما هنوز بر مردم حکومت میکنند و مردم در حق آنان «رضیاللهعنهم» و «رحمهالله» میگویند.
مولانا عبدالغنی بدری مقام «ختم نبوت» را بالاترین مقام عنوان کرد و گفت: مقام ختم نبوت که بالاترین مقام در سلسله نبوت میباشد، الله متعال آن را به پیامبر گرامی اسلام صلیاللهعلیهوسلم، عنایت کرد و ما افتخار امتیبودن ایشان را داریم. انبیای گذشته تمنا میکردند از امت آنحضرت باشند و از انبیای گذشته عهد گرفته میشد که هرگاه پیامبر خاتم مبعوث شد، حتما او را حمایت و نصرت کنند و به او ایمان بیاورند. این عهد به این خاطر از انبیا گرفته میشد که پیروانشان که خود را به آن پیامبران نسبت میدهند، به آنحضرت صلیاللهعلیهوسلم ایمان بیاورند.
امامجمعه موقت اهلسنت زاهدان در بیان تفاوتهایی رفتاری «ملوک» و «انبیا» اظهار داشت: تفاوت رفتار «ملوک» و «انبیا» این است که ملوک هرکجا قدم بگذارند فساد و خونریزی بهپا میکنند و انسانهای عزیز و باشرافت را خوار میکنند. درحالیکه انبیا هرگز اینگونه نیستند؛ امام الأنبیاء که سالهای سال در مکه رنج مردم را تحمل میکرد، وقتی فاتحانه با لشکری دههزار نفری وارد مکه شد، سرش را در کمال تواضع پایین انداخت و نهتنها از کسانی که انواع ظلمها را در حق ایشان و پیروانشان روا داشته بودند انتقام نگرفت، بلکه اعلام کرد: کسیکه وارد خانه ابوسفیان شود، کسی که وارد مسجدالحرام و یا وارد خانه خود شود و درب را ببندد در امان است.
مولانا بدری در ادامه افزود: وقتی پیامبر صلیاللهعلیهوسلم، آمد به ضعیفان قوت داد، بر خلاف ملوک که به ضعیفان ظلم و ستم میکنند. نتیجهی در پیش گرفتن راه و شیوهی انبیا این میشود که اصل دین و مستضعفان به قدرت برسند. اگر ما ادعای امتیبودن آنحضرت را داریم، باید نسبت به ضعیفان و یتیمان احساس ترحّم داشته باشیم.
ایشان در پایان توصیه کرد: این روزهای بخش اعظم دعاهایتان را به مظلومان اختصاص دهید.