چرایی بزرگ!

هیچ دقت کرد‌ه‌اید که باوجود تمام هجمه‌ها و حمله‌ها به اسلام، چه از طریق رسانه‌ها و وسایل ارتباط جمعی و چه از طریق یورش‌های نظامی و خشونت‌بار، باز هم تعداد گروندگان به آن، بیش از هر دین دیگری‌ست؟
آیا جای شگفتی نیست در کشورهایی که مدعی طرف‌داری از حقوق بشر، به‌ویژه حقوق زن هستند و در این زمینه اسلام را متهم به کوتاهی می‌کنند، بیشترین روی‌آورندگان به اسلام، زنان هستند؟ این آمار بیشتر مربوط به کشورهایی است که داعیه‌ی آزادی دارند و این خود معمای بزرگی‌ست که نتوانسته‌اند حلش کنند.
این اعجاب و این علامت سؤال بزرگ در کنار معادله‌های چند مجهولی‌شان بماند؛ سؤال اینجاست که کدام نیروی اسرارآمیز است که اسلام را چنین، با این همه تخریب و تهاجم از سوی دشمنان، محبوب دل‌ها کرده است؟ با تمام ترفندها و نیرنگ‌ها و تزویرهایی که ناجوانمردانه به کار گرفته‌اند و به نام آزادی بیان اشاعه‌اش داده‌اند، هنوز طرفی نبسته‌اند حتی با شرط حذف عقیده‌ی دینی برای مهاجران!
این کدام نیروی شگفتی است که ناباوران را به باور اسلام گره می‌زند؟
جایی که با تبلیغات وسیع و کرناهای کرکننده، سعی دارند سرزمین‌شان را دیار آرزوها بنمایانند، بیشترین آمار پذیرش اسلام را دارد. به گواه برخی گزارش‌ها تا سی‌وپنچ سال دیگر، فرانسه «به یک کشور اسلامی تبدیل خواهد شد».
صدای بمب تبلیغات منفی، نتوانسته زمزمه‌های آرام‌بخش اسلام را محو کند. براستی با این همه دشمن که روزی به نام صدای قلم، روز دیگر به نام آزادی بیان و روزگارانی با نام‌های نامحدودی همچون نقد قد علم کرده‌اند، چرا نتوانسته‌اند موج‌های بلند اسلام‌پذیری و اسلام‌خواهی را حتی در کشورهای خودشان مهارکنند؟ وقتی وحی شیاطین به همدیگر و دست به یکی شدن و ائتلاف و توافق‌هایشان چنین بی‌اثر مانده، از خود نمی‌پرسی براستی چرا؟
«اسلام‌هراسی» هنوز هم پروژه‌ی اول برای مهار، روی میز ایده‌پردازان باهوش آنهاست تا دلایلش را واکاوند و علتش را بنمایانند… اما باز هم همچنان مستأصلند و نمی‌دانند چرا؟!
بدون شک این، تحقق همان وعده‌ی الله متعال است که دین حنیف و بی‌شبهه‌اش، علی‌رغم سیاه‌نمایی‌ها و عقده‌گشایی‌ها، هنوز "چرا"ی بزرگ آنهاست! پس مبارک باشد بر ما مسلمانان هدیه‌ی این ودیعت خدای یگانه و حاصل رنج پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم و صحابه رضی‌الله‌عنهم! باید از گزند و افترا مصون‌اش بداریم که وعده‌ی حق بی‌خلل است و سروری اسلام بر اندیشه‌ها، بی‌چون و چراست.