چه كسی پاسخگوی جنایات كشمیر است؟

انتشار اخبار تکان‌دهنده اخیر در خصوص درگیری‌های کشمیر، نشان‌دهنده‌ی استمرار جنایاتی است که علیه ساکنان این منطقه جریان دارد؛ جنایاتی که سازمان‌های بین‌المللی از جمله سازمان ملل متحد در مقابل آن سکوت کرده‌اند.

 افرادی مانند بان‌کی‌مون که در قبال کشته‌شدن چند شهروند اروپایی در حوادث تروریستی، تمامی هم و غم خود را برای ابراز همدردی با بازماندگان به‌کار می‌گیرد، در مقابل کشته، زخمی و نابیناشدن صدها انسان سکوت کرده است. به‌راستی این دوگانگی نشان‌دهنده چیست؟ شیوع «چشم‌مردگی" توسط نیروهای ارتش هند که برای سرکوب و متفرق ‌کردن معترضان کشمیری از تفنگ‌های ساچمه‌ای استفاده کرده و چشم‌های معترضان را هدف گرفته‌اند، به‌وجود آمده است.
به نوشته روزنامه نیویورک تایمز، از اواسط ژوئیه سال جاری میلادی هنگامی که موج کنونی اعتراضات به حضور نظامی هند آغاز شد، گزارش شده که بیش از 570 بیمار با جراحت شدید از ناحیه چشم به بیمارستان دولتی "سرینگر" منتقل شده‌اند. این جراحت‌ها توسط گلوله‌های ساچمه‌ای سربی که از سوی نیروهای امنیتی هند برای متفرق کردن معترضان شلیک شده، به وجود آمده‌اند. این بیماران با شبکیه چشم ناقص، اعصاب بینایی پاره شده و عنبیه‌هایی که همانند چشم تراوش می‌کند و در یک کلام با چشم‌های ترکیده به بیمارستان منتقل شده‌اند. رئیس اداره چشم‌پزشکی کشمیر این بیماران را «چشم‌های مرده» توصیف می‌کند. 
تمامی فصل‌های اعتراضات مردمی در کشمیر شاخصه خود را دارد. اما مقامات دهلی‌نو از اعتراضات تابستان امسال در بخش‌هایی از کشمیر تحت کنترل هند که پایدارترین و خشونت‌آمیزترین اعتراضات از سال 2010 میلادی محسوب می‌شوند، ابراز بی‌اطلاعی کردند. اما اعتراضات 2016 به‌عنوان «سال چشم‌های مرده» در خاطره‌ها جاودان خواهد ماند. 
"راجنات سینگ"، وزیر کشور هند در ژستی آشتی‌جویانه به این جراحت‌های چشمی پرداخته و متعهد شد که نوع دیگری از سلاح‌های غیرکشنده را در چند روز آتی جایگزین تفنگ‌های ساچمه‌ای‌ کند! خبر دیگر اینکه مقامات هندی منع آمد و شد را در اکثر مناطق جامو و کشمیر لغو کردند. این منع آمد و شد 52روزه که به دلیل درگیری‌های اخیر در جامو و کشمیر برقرار شده بود، از سوی مقام‌های دهلی نو در اکثر مناطق این ایالت لغو شده و فقط در شهر "پولواما" در جنوب و دو ناحیه در سرینگر همچنان پابرجاست. یکی از سخنگوهای پلیس در منطقه اواخر روز یکشنبه گفت: به دلیل بهتر شدن اوضاع در منطقه، در اکثریت مناطق منع آمد و شد لغو شده است. این تصمیم پس از دیدار میان محبوبه مفتی، سروزیر جامو و کشمیر با نارندر مودی، نخست‌وزیر هند که اخیرا صورت گرفت، اتخاذ شده است.
در ژوئیه سال جاری میلادی، یک‌سری درگیری‌های جدیدی در منطقه و پس از کشته شدن "برهان وانی"، فرمانده گروه استقلال‌طلب «حزب‌المجاهدین» در کشمیر در هشتم ژوئیه 2016 رخ داد. این منع آمد و شد نیز برای جلوگیری از درگیری‌های جدید در منطقه اعمال شد. در جریان این درگیری‌ها حدود 70 تن کشته و بیش از 8000 تن نیز زخمی شدند. آیا این میزان جنایت برای موضع‌گیری سازمان‌های بین‌المللی در کشمیر کافی نیست؟ آیا جان انسان‌های بی‌گناهی که در کشمیر کشته یا زخمی شده‌اند از دید افرادی مانند بان کی مون، دبیر کل سازمان ملل متحد اهمیتی ندارد؟ آنچه مسلم است اینکه سکوت سازمان‌های بین‌المللی و در راس آنها سازمان ملل متحد در قبال فجایع کشمیر، لکه ننگ دیگری در کارنامه این سازمان محسوب می‌شود. بدیهی‌ست که جنایات صورت‌گرفته در کشمیر هرگز فراموش نخواهد شد و در آینده، بیشتر پرده از این جنایات برداشته خواهد شد. در این صورت سازمان‌های بین‌المللی در مقابل افکار عمومی جهان شرمنده خواهند شد.
 

منبع: روزنامه رسالت- شماره‌ی 8747