نشریه موهن فرانسوی “شارلی ابدو” پس از حمله شبهنظامیان وابسته به القاعده به دفترش کاریکاتوری موهن از پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوسلم در شماره جدیدش چاپ کرد. این اقدام احمقانه این نشریه که با حمایت دولتمردان فرانسوی و برخی کشورهای اروپایی صورت گرفت، فضای ایجادشده بهنفع “شارلی ابدو” را بهضرر آن تمام کرد. افرادی که با مردم فرانسه همدردی میکردند، به صفوف مخالفان دولت فرانسه و نشریات توهینکننده پیوستند. سیاستمداران غربی بهجای بهرهبرداری مناسب از فضای ایجادشده به نفع خود، افکارعمومی جوامع مسلمان را علیه خود شوراندند؛ امری که نگذاشت صدای همدردیها با آنان شنیده شود و خبر محکومیت حمله به یک رسانه به گوش کسی برسد.
شکی در این نیست آزادی بیان هیچ مناسبتی با توهین و تمسخر ندارد. توهین به دیگران، بهویژه شعایر دینی پیروان یک میلیارد و هفتصد میلیون مسلمان، اهانت بهخودِ آزادی بیان است. معلوم نیست چرا آزادی بیان فقط برای توهینکنندگان وجود دارد و در برخی کشورها از جمله فرانسه زنان مسلمان بهخاطر پوشش دلخواه خود مجرم شناخته میشوند و باید جریمه پرداخت کنند. همین سیاستها و رفتارهای دوگانه مایهی بدنامی مقولههای خوب و ضروری برای جوامع شده است که متاسفانه توسط اقشار مختلف جهان غرب مورد سوءاستفاده قرار میگیرند.
این درحالیست که نصوص شرعی و اسلامی بر حرمت توهین به شعایر دینی دیگران تاکید دارند. مسلمانان اجازه ندارند بههیچ شکلی مقدسات دیگران را مورد تمسخر و دشنام قرار دهند. اگر نشریه شارلی ابدو در 2011م. کاریکاتور توهینآمیز منتشر نمیکرد یا حداقل پس از آن عذرخواهی میکرد، چه بسا با این فاجعه بزرگ مواجه نمیشد که در نتیجه آن خلیج بین تمدنها نیز وسیعتر شده است.
جریحهدار کردن احساسات میلیونها مسلمان که در سراسر جهان زندگی میکنند به جز ناامن کردن جهان هیچ سودی برای غربیها ندارد. اگر اتفاق مشابهای رخ بدهد قطعا سران غربی نمیتوانند از مسئولیت آن شانه خالی کنند. جناحهای افراطی و راستگرای غرب نیز نهایت تلاش خود را برای ماهی گرفتن از آب گلآلود خواهند کرد و دولتهای خود را برای یورش به سرزمینهای اسلامی، حمله به گروههای اسلامگرا و تنگ کردن فضا برای اقلیتهای مسلمان در غرب وادار خواهند کرد. انتظار میرود سران کشورهای غربی بهخود آیند و بیش از این آتش جنگهای مذهبی و فرامنطقهای را شعلهور نکنند.