مولانا عبدالعزیز- رحمه الله- در یکی از سخنرانیهایش میفرمود: سروران گرامی! منظور از موعظه و تبلیغ، تنها گفت و شنید نیست، منظور آگاهی و عملکردن است. اول باید گوینده به گفتۀ خودش عامل باشد، چون گفتهای که شخص به آن عامل نباشد، بر شنوندهها اثر نمیبخشد و در دلها رسوخ نمیکند. ولی وقتی قول با عمل همراه باشد مردم با آغوش باز قبول میکنند و متأثر میشوند.
شما هم آنچه را که میشنوید باید عمل کنید، اینجا مجلس تفریح نیست که من و سایر علما چیزی بگوییم، شما بنشینید و تنقیدی بکنید که این مولوی خوب صحبت کرد و سخنانش مطابق میل ما بود، و آن مولوی خوب صحبت نکرد و برخلاف میل و خواست ما سخن گفت و این نقطه ضعف را داشت.
هدف از اجتماع مسلمین در روزهای جمعه، عید و دیگر مناسبات، گوشدادن و هم عملکردن است. هرچه احساس نیاز بیشتر باشد، خداوند بهتر توفیق عمل میدهد.