چه کسی برد؟ چه کسی باخت؟

 صحنه زندگی انسانها آمیزه ای از برد و باخت است، و به طور طبیعی انسان گاهی می برد و گاهی می بازد. اگر ببرد، شادمان و سرحال است و خستگی های راه را فراموش می کند و اگر ببازد ناراحت و افسرده و غمگین.

این برد و باخت در زندگی، کار، دوستی، خداجویی و هر جایی دیگر ممکن است راه پیدا کند، و آدمی را ناخواسته تحت تاثیر قرار دهد، اما انسان های آگاه و با بصیرت همواره با تامل و اندیشه در چنین مواردی راه خوشبختی و سعادت را درمی یابند، نه از برد در کارها از خود بی‏خود می شوند و نه هم باخت را مانع پیشروی و طی مسیر می پندارد.
یکی از عجیب ترین و شگفت انگیزترین برد و باخت‏ها که امروزه عامل بسیاری از ناهنجاریها شده است برد و باخت در مسابقات ورزشی است.
این برد و باخت بسیار متفاوت است با برد و باخت‏هایی که ممکن است در زندگی یک انسان رخ دهد. در این گونه موارد در ظاهر برنده ها و بازنده ها اندک اند اما در واقع بی شمار.
امروزه همگان شاهد این واقعیت ناهنجار هستند که در جریان بسیاری از مسابقات ورزشی، به ویژه مسابقه فوتبال، کسانی که خود را هوادار تیم ها می دانند از هیچ اقدامی علیه یکدیگر ابا نمی کنند؛ فحش و ناسزا می گویند، مسخره ها می کنند، بر سر و کله یکدیگر می زنند و حتی اگر بتوانند از کشتن برخی نیز ابا ندارند، چنانکه در جریان مسابقه دو تیم در مصر بیش از هفتاد نفر در درگیری های هواداران دو تیم جان باختند، یا پس از پیروزی یک تیم در تهران و یا جایی دیگر از دنیا گاهی هواداران تیم‏ها در خیابان ها ریخته و به اصطلاح جشن می گیرند که در نتیجه آرامش بسیاری از مردم را به هم می زنند.
با تأمل و اندیشه در این گونه وقایع سوالاتی به ذهن خطور می کند که گاهی یافتن پاسخ قانع کننده و منطقی برای آن محال می نماید.
آیا کسانی که دست به چنین جنایات هولناکی می زنند هدف زندگی را شناخته اند؟ و آیا تعقل و اندیشه در قاموس زندگی این افراد جایی و معنایی و بهایی دارد؟
آیا ارزش‏های برتری در زندگی این افراد وجود دارد؟
آیا این تقلید بی پایه و اساس از غرب، منفعت مادی یا معنوی برای این افراد دارد؟ جز لذت زودگذر دیدگان.
واقعیت این است که بازندگان اصلی آنهایی هستند که فارغ از ارزشهای اصیل انسانی و اسلامی بسیاری از اوقات گرانبهای خویش را در این زمینه هدر می دهند و هیچ سودی عایدشان نخواهد شد.
کسانی که از پناهگاه معنوی و آرامش زندگی دینی بهره ای ندارند به منظور رسیدن به شادی و آرامش نسبی این گونه مسایل را تکیه گاه خود قرار می دهند تا بتوانند دمی را فارغ از کشمکش‏های روانی و فکری بگذرانند و این گونه برد و باخت ها برای آنان اهمیت دارد.
اما کسانی که هدف زندگی را شناخته اند و پیگیر ارزشهای برتر زندگی هستند در چنین مواردی انگشت حیرت و حسرت بر دهان می گیرند که چرا انسانیت تا بدین حد پایمال شده است؟!
کسانی که به این گونه سرگرمی ها عنایتی تام و تمام دارند واز هواداری تیم ها لذت می برند در بسیاری جهات بازنده هستند گرچه خود به این امر اعتراف نکنند و پیامدهای این هواداری و تضییع اوقات بر اخلاق و رفتار و اقتصاد و اعمال، ناهنجار خواهد بود. زیرا اکثریت قاطع افرادی که تا نیمه های شب بیدار می مانند و به تماشای مسابقه دلخواه خود می پردازند از نماز صبح غافل می مانند و باکی هم ندارند و ارزش برتر زندگی را فدای لذتی زودگذر و بی محتوا می کنند که نه تنها سودی در بر ندارد بلکه نارضایتی خداوند عزوجل را نیز در بر دارد و چه زیان و نادانی ای فراتر و بزرگ تر از این؟!
همچنین کسانی که در این عرصه مصیب گام بر می دارند به منظور تماشای یک مسابقه، پیوندهای خانوادگی را از بین می برند و بسیاری از کارهای ضروری زندگی را رها می کنند و حتی حال و حوصله ای چندان به مسئولیت های کاری هم ندارند که از این طریق بسیاری حقوق را ضایع می کنند.
اینگونه افراد از نگاه اخلاقی نیز از افت شدیدی برخوردار خواهند بود و به منظور طرفداری از تیم مورد علاقه شان ممکن هر کاری است بکنند و هر چیزی بگویند.
مهم تر آن که یک فرد برای برد و یا باخت گروهی که اصلا با او ارتباطی ندارند و در خارج و یا داخل کشور بازی می کنند بسیار اهتمام دارد و وقت می دهد، اما برای سامان دادن به زندگی و خانواده خود هیچ اندیشه ای ندارد. پس بازندۀ واقعی خودِ همین شخص است گرچه برای برنده شدن تیمش هورا می کشد، کاش برای زندگی معنوی و آخرت خود آهی می کشید.