رمضان ماه نزول قرآن

رمضان بهشت اهل دنیاست. این ماه، ماه نزول قرآن بزرگترین آیین الهی و حاوی سخنان رب‌العالمین با بندگان است. قرآن، کلام رب العالمین است و یک کلام معمولی نیست. مثل قرآن هرگز پیدا نمی‌شود اما افسوس که امت اسلامی از قرآن فاصله گرفته است.

 ——————————————-

امام‌جمعه اهل‌سنت زاهدان:

رمضان ماه نزول قرآن و قرآن پیام عشق، ایمان، سعادت و بهشت برای بشریت است

امام‌جمعه اهل‌سنت زاهدان در اولین جمعه ماه مبارک رمضان سخنانش را  با آیه «یا أیها الذین آمنوا کتب علیکم الصیام کما کتب علی الذین من قبلکم لعلکم تتقون» آغاز کرد و گفت: خداوند متعال بر بندگانش بسیارمهربان بوده و بر آنها رحم و کرم دارد. او ذاتی است که پدر و مادر ما را خلق کرده و دل آنها را پر از رحم و شفقت کرده است. چه رحمی در دل برادران، خواهران و دوستان ما نسبت به  ما قرار داده است. با این وجود خود آن ذات یگانه چقدر بر ما مهربان است. ما نبودیم او ما را به وجود آورد؛ همه خواسته‌های ما را برآورده کرده و می‌کند؛ رزق و روزی بر سر ما می‌ریزد؛ از آسمان باران با لطافت و پرخیر و برکت را بر ما می‌باراند، و بر ما همواره شفیق است. پیامبر اسلام حضرت محمد مصطفی صلی‌الله‌علیه‌وسلم نیز بر ما بسیار مهربان بودند، چنانکه خداوند متعال می‌فرماید: «النبی أولی بالمومنین من أنفسهم»[احزاب: 6] پیامبر به مؤمنان از خودشان سزاوارتر است. یعنی نفع و خیر آن‌حضرت صلی‌الله‌علیه‌وسلم برای ما از خود ما هم بیشتر است.
مولانا عبدالحمید در ادامه به فلسفه و حکمت روزه ماه رمضان در پرتو آیه فوق پرداخت و گفت: گمان نکنید که الله تعالی روزه را بر شما فرض قرار داده تا اینکه  شما را تشنه و گرسنه بگرداند یا اینکه خزانه روزی الله تعالی کم است و خواسته است تا مقداری صرفه‌جویی کند، هرگز! بلکه خزاین الله تعالی پر است و او نمی‌خواهد شما را با گرسنگی عذاب بدهد، بلکه رحمت الله تعالی تقاضا کرده تا شما را یک ماه گرسنه و تشنه بگرداند تا غریزه حیوانی انسانها را کنترل کرده و بر روحانیت آنها بیفزاید و آنان را پاک کند. انسان موجودی دو بعدی است و الله  تعالی با فرض گردانیدن روزه آن هم یک ماه در سال خواسته است تا بعد معنوی ما را تقویت کرده و باطن ما را نورانی بگرداند و ما را به ذات یگانه خود نزدیک‌تر کند.
خطیب جمعه اهل‌سنت زاهدان  در ادامه به نزول قرآن در این ماه مبارک اشاره کرد و گفت: رمضان بهشت اهل دنیاست. این ماه، ماه نزول قرآن بزرگترین آیین الهی و حاوی سخنان رب‌العالمین با بندگان است. قرآن، کلام رب العالمین است و یک کلام معمولی نیست. مثل قرآن هرگز پیدا نمی‌شود اما افسوس که امت اسلامی از قرآن فاصله گرفته است.
ایشان قرآن کریم را که آخرین پیام پروردگار برای بشریت است، پیام عشق، ایمان، سعادت و بهشت معرفی کرده و به مناسبت بین روزه و کتب آسمانی اشاره نمود و گفت: روزه و قرآن با هم مناسبت بسیار نزدیک دارند؛ وقتی تورات نازل شد حضرت موسی چهل روز روزه گرفت تا اینکه زمینه نزول تورات فراهم شد؛ معلوم است که روزه با نزول کتب آسمانی ارتباط  نزدیکی دارد.
وی در ادامه سخنانش ضمن تشویق مردم به تلاوت و استماع قرآن کریم در نمازهای تراویح،  حفاظ و ائمه مساجد را به رعایت تعدیل ارکان در نماز تاکید نمود.
وی همچنین ماه رمضان را فرصتی استثنایی دانست و از نمازگزاران خواست تا  در این فرصت به ذکر و استغفار و انفاق فی سبیل الله مشغول بوده و آن را با دعا و تضرع و رسیدن به پروردگار سپری نمایند.
خطیب مسجد جامع مکی زاهدان ارتکاب به گناه را مخالفت صریح با پروردگار عنوان کرد و روزه واقعی را در ترک گناهان دانست که بدون ترک گناه غیر از گرسنگی و تشنگی فایده‌ای به روزه‌دار نمی‌رسد.
ایشان در ادامه به کسانی که به بیماری‌‌های اخلاقی‌‌ای مانند خبرچینی، تهمت‌ و … مبتلا هستند توصیه کرد که در ماه مبارک رمضان که ماه اصلاح و توبه است به سوی خدا رجوع کرده و توبه خالصانه بکنند.
 مولانا عبدالحمید در پایان بخش اول سخنانش حدیث« من قام رمضان ایماناً و احتساباً غفر له ما تقدم من ذنبه، من صام رمضان ایماناً و احتساباً غفر له ما تقدم من ذنبه، من قام لیلة القدر ایماناً و احتساباً غفر له ما تقدم من ذنبه» را قرائت کرد و آن را مژده‌ای برای نماز تراویح عنوان نمود و جوانان را تشویق نمود تا در این ماه پر خیر و برکت به مساجد بشتابند و جهت اصلاح و تزکیه خود و دیگران مخصوصا نجات جوانانی که در دام خطرناک اعتیاد مبتلا هستند کوشش نمایند.

(خطبه‌ جمعه 4 رمضان/ 15 شهریور 87)