گێس یکے شه زندمان ءِ هژدری وازمندیاں انت، بلے چنکه وهد انت که اے هلاکه ءِ مردماں دوارگ گۆں اے داد ءِ کمی ءُ گراننهادی ءَ دۆچار انت. پێسر ءَ تنها زمستان ءُ سردی ءَ گێس کم بوت، بلے نون انگت گرماگ ءِ موسم هلاس نبوتگ که مردماں ماں وڑوڑێں شهراں گێس سلنڈرانی سرپانی ته ءَ سربُتَگ انت.
وهدے ایران شه گێس ءِ داد ءَ سررێچ انت، گڑا پچے اے مردماں په یک سلنڈرے ءِ واستا چنکه اداراں سربتگ به انت، اگاں نون گێس ءِ جاور انچش انت، گڑا زمستان ءَ چۆں بیت!
مردمانی لۆٹ شه کارمستراں همێش انت که اے بابت ءَ زوتێں گامگێجے کن انت، تاں دگه سکی ئے مردمانی سکیاں هوار مه بیت.