شیخالاسلام مولانا عبدالحمید، ماں زاهدان ءِ نمازجمعه ءِ دیوان ءَ (19 دیماه 1404/ 9 جنوری 2026) گۆں اشاره به ایران ءِ مردمانی نۆکێں جنز ءَ ءُ آوانی زهرشانیاں ماں وڑوڑێں شهراں، مردمانی مولءُمراد ءَ شه اے زهرشانیاں ٹوهێں بدلی ماں ملک ءَ زانت.
🔹مدام «سیستماتیکێں سلکاریانی» باره ءَ ڈاه دیگ بوتگ؛ بلے آ ڈاهاں دلگۆش نه بوت انت
په سنیآنلاین ءِ سرهال ءَ مولانا عبدالحمید گوشت: شه ملک ءِ نونێں جاور ءَ پهکاں سهی انت ءُ زان انت که مردمانی زندمان چۆن انت. مردمانی کیتو هۆرک انت ءُ لهتے په هشکێں نانے وازمندگ انت تاں وتی لاپ ءَ سێر کن انت، وهدےکه ایران یکے شه دنیا ءِ هزگارێں ملکان انت.
واجه ءَ گێش کرت: پێسر ءَ مدام ڈاه دیگ بوتگ که ملک سیستماتیکێں سلکاری ءِ نێمگ ءَ روان انت ءُ رۆچے رس ایت که ملک بنبست ءِ آماچ بیت، بلے ارمان که اے ڈاهاں دلگۆش نه بوت انت. راجی مڈیاں هولَ بوت انت ءُ لهتے ٹوهێں کچے زر زۆرت ءُ شه ملک ءَ ڈن ءَ شت انت ءُ همے چیز سوب بوت که باز بنکے نێزگار ءُ ورشکست به انت.
🔹ماں گوستگێں زهرشانیاں مردمانی توار اشکنگ نه بوت؛ کارمسترانَ توانت گۆں گونڈێں بدلیاں جاور ءَ اصلاح کن انت
زاهدان ءِ آدێنگ ءِ امام ءَ گوشت: ایران ءِ مردماں همے مارشت کرت که ملک بنبست ءِ نێمگ ءَ روان انت ءُ آوان همے بنگپ ءِ باره ءَ توار چست کرت ءُ شرگدرای اش کرت. من هم وتی اگده ءِ رد ءَ دێرێں وهدے که شه اے منبر ءَ گۆں راستێں شرگداریاں ڈاه داتگ آں که اگاں سیاستاں مه ٹگلێن ات گڑا ملک بنبست ءِ آماچ بیت، بلے ارمان که اے گپاں دلگۆش نه بوت انت ءُ بازێنے اے گپاں مزاحمت زانت، البت اے گپاں ملک ءِ ته ءَ رێسءُپرێس بوت انت ءُ گشتری مردماں اوانَ دلسۆچی ئێں گپَ انت. گواچن هم همێش انت که اے گپاں دلسۆچی ات انت نه مغرضانه. درێگے کارمستراں آ گپاں منّتێں. ما گوشت ملک ءَ بدلی پکار انت ءُ گۆں کمێں بدلیاں جاور اصلاحَ بوت.
واجه ءَ درائێنت: ایران ءِ استمان چنت بر انت که ڈن ءَ کاینت. ایران ءِ مردماں سال 98 ءَ دگاں آت انت ءُ زهرشانی اش کرت ءُ بازێنے هم کشگ بوت، بلے هبر اش اشکنگ نه بوت. ماں 1401 ءَ که مهسا ءُ زاهدان ءِ هۆنێں جمعه ءِ پێسامد بوت، هم مردماں زهرشانی کرت ءُ بدلیانی لۆٹۆک بوت انت، بلێں آ گشت ءَ هم هبر اش اشکنگ نه بوت همے بوت که ملک بنبست ءِ نێمگ ءَ شت.
🔹ماں نونێں زهرشانیاں ایران ءِ استمان ءَ وتی سرێن بستگ ءُ همتوار بدلی ءِ لۆٹۆک انت
مولانا عبدالحمید گۆں اشاره به ایران ءِ مردمانی انوگێں جنز ءَ گوشت: مچێں ایرانیانی مارشت همێش انت که ملک پکا بنبست ءَ رستگ ءُ گۆں اے جاور ءَ ماں آیۆک ءَ شه گشنَ مر انت. مردمانی نونێں جنز که نزیک دوازده رۆچ پێسر ءَ بنگێج بوتگ همے بنگپ ءِ باره ءَ انت.
واجه ءَ ٹکاٹک گوشت: اے بر ءَ مردم گۆں همے مولءُمراد ءَ آتگ انت که ٹوهێں بدلی ملک ءِ ته ءَ بئێت، پچےکه ابید شه ٹوهێں بدلی ءَ دگه هچ در روگ ءِ راهے نه انت. گوستگێں شپ ءَ پهکاں دیست که ایران ءِ مردماں شه جنێں ءُ مردێں ءُ پیر ءُ ورنا ءُ وڑوڑێں پاٹیاں ماں تهرتهرێں شهراں ماں اے سارتێں هوا ءَ چۆنێں ندارگے پێش کرت. ایران ءِ مردماں ماں اے چنکه رۆچ ءَ وتی تپاک ءُ یکویی ءَ نشان داتگ ءُ همتوار بدلی ءِ لۆٹۆک انت.
زاهدان ءِ آدێنگ ءِ امام ءَ گێش کرت: ایران ءِ مردماں اراده کرتگ که گۆں یکویی ءُ تپاک ءَ په ملک ءِ آبادی ءُ حرمت ءُ عزت ءِ کٹگ ءَ ڈن ءَ بیا انت.
واجه ءَ ٹکاٹک گوشت: ایران ءِ مردماں ماں اے زهرشانیاں وتی سرێں بستگ ءُ اے چیز همێشرا نشانَ دنت که الله ءِ اراده هم گۆں آوان انت، پچےکه سجێں مردم خطا ءُ ردێں راه ءَ نه رو انت. دلجم به انت که الله ءِ اراده هم همێش انت، پچےکه دراهێں پهناتانی مردمانی دلاں گۆں هم نزدیکء کرتگ ءُ آوان گۆں وت هم درد کرتگ ءُ اے چیز همێشی نشان انت که مردم شه وتی لۆٹاں پد نه کنز انت.
استمان پرێشا چست بوتگ تاں آوان که شه ملک ءِ ته ءَ ءُ ڈن ءَ راجی مڈیانی نێمگ ءَ دست اش دراج کرتگ، دستان اش گڈ انت ءُ گۆں مچێن دنیا ءَ جوانێں رهوت داشته به انت
مولانا عبدالحمید گوشت: استمان پرێشا چست بوتگ سجێں راجی مڈیاں استمان ءِ جند ءَ دےانت ءُ آ زۆرآورێں دستاں که نفت ءُ تێل ءُ دگه مڈیانی نێمگ ءَ دراج انت، آوان گڈ انت. پچےکه اے مڈیاں شرع ءُ عرف ءِ رد ءَ همے ایران ءِ مردمانی انت که گشنگ انت.
واجه ءَ گێش کرت: ایران ءِ استمان ءِ اراده همێش انت که گۆں مچێن دنیا ءَ جوانێں رهوت داشته بیت ءُ ایران گۆں وتی مردم ءُ هاسێں ڈیهزانشێں جاگه ءَ مالزانشت ءُ علم ءُ زانت ءِ بنجاه جۆڑ بیت ءُ په پهکێں استماناں خێرے بیت ءُ شه اے ملک ءَ به دگراں بدے مه رس ایت.
🔹مردماں گۆں وتی اوگاماں نشان دات که آوانی لۆٹ «عدالت ءُ آزاتی» ءُ «بودیگانی کار گرگ» انت
مولانا عبدالحمید گێش کرت: ایران ءِ مردمانی لۆٹ همێش انت که لائک ءُ بودیگێں مردم کار گرگ به انت ءُ کار ءُ اگدهانی بهر کنگ رهوت ءُ پاٹی ءِ رد ءَ مه بیت، بلکه شه پهکێں جنێں ءُ مردێں ءُ راج ءُ مذهبانی بودیگاں کار گرگ بیت تاں کار کارزانتے دست ءَ کپ ایت.
واجه ءَ درشان کرت: مردماں گۆں وتی اوگاماں نشان دات که عدالت ءُ سیاسی آزاتی ءُ ند ءُ گپتار ءُ اعتقادی آزاتیانی لۆٹۆک انت. ایران ءِ استمان لۆٹ ایت که آوانی جلءُکجال ماں عدالت، یکءُآدگر ءِ سگگ ءُ رنگرنگێں راجءُمذهباں گندگ به انت.
🔹کارمستراں استمان ءِ لۆٹاں منّ انت ءُ استمان ءِ دێم ءَ تسلیم به انت
مولانا عبدالحمید کارمسترانَ گوشت: شما کارمستراں مردمانی جنز ءَ دیستگ، گڑا آوانی لۆٹاں منّ ایت ءُ تسلیم به ات، اے چیز ملک ءُ استمان ءُ شمے خیر ءَ انت. ایران ءِ استمان ءَ وتی اراده ءَ ماں سال 57 ءَ نشان دات ءُ شما وشال بوت ات، مرۆچی هم که استمان ءِ اراده شه آ رۆچاں پر رنگتر انت، گڑا ما پهکاں آوانی لۆٹاں منّ اێں. ما را امێت است که الله پاک رۆشنائێں آیۆکے په استمان ءَ بیار ایت ءُ اے سکیاں که دێرێں وهدے گۆں آوان آماچ انت، دور به انت.
🔹پرایمنێں زهرشانی مردمانی حق انت/ زهرشانی کنۆکاں شه خرابی ءُ جنگ ءَ پهرێز کن انت ءُ واکاں هم مردمانی دێم ءَ مه اۆشت انت
زاهدان ءِ آدێنگ ءِ امام ءَ وتی هبرانی دێمتر ءَ پرایمنێں زهرشانی ءَ مردمانی کانودی حق زانت ءُ گوشت ئی: اێراد ءُ وتی لۆٹانی درشان کنگ مردمانی کانودی حق انت، مردمان اے حق ءَ کارمرز کرتگ ءُ پمێشا ماں دگاں آتگ انت. البت زهرشانی کنۆکاں جهد کن انت آوانی زهرشانی پرایمن بیت ءُ شه ڈالێنگ ءُ جنگ ءُ زاه ءُ بےشرپی ءَ پهرێز کن انت.
واجه ءَ پهازۆکی واکانَ هم سۆگه کرت: منی سۆگه په مچێں پهازۆکی واکاں همێش انت که شما همے استمان ءِ زهگ ءُ ملک ءِ مڈی ات، شما مردمانی دێم ءَ مه اۆشت ات. شما ایرانی ات ءُ مردمانی دێم ءَ حرمت دار ات، پمێشا مردمانی راجی اراده ءِ حرمت ءَ سات ات.
🔹هلاکه ءِ امنیت ساتگ بیت؛ وتی لۆٹاں شه کانودی راهاں رندگیری کن ات/ زهرشانی کنۆکاں نفوذیانی پکر ءَ به انت
مولانا عبدالحمید وتی هبرانی گڈسر ءَ په هلاکه ءِ امنیت ءِ پهازگ ءَ کڈن کرت ءُ گوشت ئی: سیستانءُبلوچستان یک سیمسری هلاکهے. منی سۆگه اێش انت که هلاکه ءِ امنیت بائد ساتگ بیت ءُ شه راهانی بند کنگ ءُ سلاهے کارکرگ ءُ ناامنی ءَ پهرێز بیت. هلاکه ءِ مردماں گۆں ملک ءِ مردماں همپت به انت ءُ امنیت ءَ سات انت.
واجه ءَ گوشت: وتی لۆٹاں شه کانودی راهاں رندگیری کن ات، همارنگ که تاں مرۆچی شه کانودی راهاں وتی لۆٹ ءُ مشکلاں رندگیری کرتگ ات، آیۆک ءَ هم همے راه ءَ برو ات که اے راه جوابَ دنت.
زاهدان ءِ آدێنگ ءِ امام ءَ همےرنگ گۆں اشاره به هلاکه ءِ مردمانی گوستگێں سالانی زهرشانی ءَ نفوذیانی باره ءَ ڈاه دات که لۆٹ انت مردمانی پرایمنێں زهرشانی ءَ جنگ ءُ ترۆندی ءِ نێمگ ءَ تێلانک دےانت. واجه ءَ شه مردماں لۆٹ ات که شیوار به ات.