یک درامدے ءِ دیدانک بلوچانی مهمان‌جلی ءِ باروا

یکے شه بلوچانی نامءُتواری ءُ کهنێں رسماں مهمان‌جلی انت. گۆں اێشی که بلوچستان ءِ مردماں نادار بوتگ انت، بلے وتی مهمان ءَ را په شرپ اش کرتگ.

محمد برقعی که ماں سال 1351 شمسی ءَ بلوچستان ءَ آتگ، بلوچانی اے رسمے باروا گوش ایت: دۆ رۆچ شه منی آیگ ءَ ماں پنوج ءَ گوز ایت. من اے دۆ رۆچ ءَ را په مهمانی گوازێنتگ. شه یک گسے به دگه گسے پتر آں. اے بلوچانی رسم انت که هر درامدے را درستی بیت یا نادرست، مهمانَ کن انت. بلے چیزے که ماں اے مهمانیاں باز هژدری انت، همێش انت که باز سک نه گر انت.

گس واهند که ترا لۆٹ ایت، هر چنکه مردم که گۆں تو همراه بیت، آوانَ هم لۆٹ ایت ءُ هرچی مردم که دێمتر ءَ گس ءِ ته ءَ آتگ انت، آ هم هوار به انت. شه ورگ ءَ پد هم هرکس په وتی کارے پد ءَ رۆت. هرچی گس ءِ ته ءَ داشته به انت، وتی مهمان ءَ دے انت ءُ اے باروا باز سکَ نه گر انت.

هاسکار نامءُتواری ئێں مردم ءُ سرداراں که تهنا نان نه ور انت ءُ آوانی پرزۆنگ هچ وخت شه مهمان ءَ هۆرک نه انت ءُ مدام چنکه مردم ءُ مهمان اۆد ءَ ساڑی انت.