مولانا عبدالرشید شهبخش ماں زابل ءِ آدێنگ ءِ نماز ءِ دیوان ءَ گۆں اشاره به بازێن پاهواں په نشه ئی موادانی نیمۆن ءَ گوشت ئِے: اے دۆر ءِ بازێن پاهواں بےپۆک انت ءُ په سرکار ءُ حکومت ءِ خێر ءَ نه انت.
زابل ءِ آدێنگ ءِ امام ءَ وتی هبرانی دێمتر ءَ گۆں چنت تۆجیلے پێش دارگ ءَ په راجی ءُ ٹکی جێڑهانی گێشءُگیوار ءَ گوشت: اے استان ءِ راجی ءُ ٹکی جێڑهاں باز پرێشان کنۆک انت. چنکه سال پێسر ءَ پاگواجه ءُ اسپےریشاں گۆں وت تپاک کرت که اگاں مردمے شه یک ٹکے کۆشے کرت آ ٹک ءِ اسپےریش ءُ سردار بائد انت کۆشکار ءَ پهازۆکی واکانی دست ءَ دنت. اے رهبند په دێمداری شه جنگ ءُ جێڑهاں باز زبر ات. مئے امێتداری شه اسپےریش ءُ کماشاں همێش انت که وتی عهدے رد ءَ کردار کن انت تاں شه گێشترێں کۆش ءُ هۆنرێچی ءُ جێڑهاں دێمداری بیت.
مولانا عبدالرشید همےرنگ به راسک ءِ پێشامد ءَ اشاره کرت ءُ په امنیت ءِ ساتگ ءَ سک سۆگه ء کرت ءُ گوشت ئِے: ما شه راسک ءِ پێشامد ءَ بژنیگ ءُ دلگران اێں. ما آ تهلێں پێشامد ءِ پشپدان ءَ دلتسلایی ده اێں. اے استان ءِ مردماں امنیت ءُ تاهیر ءِ لۆٹۆک انت ءُ اے باروا همکاری اش کرتگ ءُ کن انت.