امروز :یکشنبه, ۵ خرداد , ۱۳۹۸
مولانا عبدالحمید در مراسم نماز جمعه زاهدان:

پیامبران با اقوال و عملکردشان زندگی سالم را به انسان‌ها تعلیم دادند

پیامبران با اقوال و عملکردشان زندگی سالم را به انسان‌ها تعلیم دادند

شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید در مراسم نماز جمعه اهل‌سنت زاهدان (10 اسفند 1397)، به نکوهش بعضی از گناهان از قبیل: «بدزبانی»، «بدگمانی»، «غیبت» و «تهمت» پرداختند و بر لزوم اتباع از سیرت پیامبران الهی برای رسیدن به «زندگی سالم» تاکید کردند.
به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر امام‌جمعه اهل‌سنت زاهدان، مولانا عبدالحمید پس از تلاوت آیه «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا یَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَوْمٍ عَسَى أَن یَکُونُوا خَیْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاء مِّن نِّسَاء عَسَى أَن یَکُنَّ خَیْرًا مِّنْهُنَّ وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَکُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ بِئْسَ الاِسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمَانِ وَمَن لَّمْ یَتُبْ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ» [حجرات: 11] خاطرنشان کردند: در حدیثی آمده است که یهودی‌ای به‌صورت تمسخر به یکی از صحابه گفت: شنیده‌ام که پیامبرتان به شما همه چیز حتی نحوه رفتن به دستشویی را تعلیم می‌دهد. مسلمان با افتخار جواب داد: بله، رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌و‌سلّم همه چیز حتی آداب دستشویی را به ما تعلیم می‌دهد. «أَجَلْ لَقَدْ نَهَانَا أَنْ نَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةَ لِغَائِطٍ أَوْ بَوْلٍ أَوْ أَنْ نَسْتَنْجِيَ بِالْيَمِينِ أَوْ أَنْ نَسْتَنْجِيَ بِأَقَلَّ مِنْ ثَلَاثَةِ أَحْجَارٍ أَوْ أَنْ نَسْتَنْجِيَ بِرَجِيعٍ أَوْ بِعَظْمٍ».
ایشان ادامه دادند: مثال پیامبر مثال پدر مهربانی است که آداب نظافت، خوردن، نوشیدن و همه چیز را به فرزندش آموزش می‌دهد. مهربانی پیامبر نسبت به امت از مهربانی پدر و مادر به فرزندان‌شان نیز بیشتر است. پیامبران با سیرت، عمل و بیان خود روش زندگی را به امت تعلیم دادند. قرآن هم ما را راهنمایی کرده که چگونه در دنیا زندگی کنیم تا برای هیچ‌کسی ضرر و تاوانی نداشته باشیم.
ایشان افزودند: در جاهلیت عرب و قبل از اسلام بین مردم رایج بود که طبقات مختلف همدیگر را مسخره می‌کردند، فامیل‌های برتر و زنان ثروتمندان و اشراف، فقرا را به تمسخر می‌گرفتند. اما قرآن عظیم‌الشأن تمام مردان و زنان را از تمسخر منع کرده و فرموده است که هیچ گروهی نباید گروهی دیگر را مسخره کند. چون اولاً مسخره تبعاتی دارد، از مسخره دشمنی و عداوت پیدا می‌شود و برخلاف زندگی سالم است. ثانیاً شما نمی‌دانید شاید آن زنان و مردانی که شما آنها را مسخره می‌کنید نزد الله از شما بهتر باشند.
مولانا عبدالحمید در ادامه خاطرنشان کردند: نباید همدیگر را حتی به‌عنوان شوخی و مزاح با القاب بد و زشت مورد خطاب قرار دهیم، زیرا این کار بر خلاف نص قرآن است. بچه‌ها را باید با نام‌های خوب و محترمانه یاد کنیم؛ متاسفانه برخی بچه‌ها را تحقیر و توهین می‌کنند که این عادت بسیار بدی‌ست.
ایشان در ادامه از «بدبینی» برحذر داشتند و گفتند: نباید نسبت به انسان‌ها بدبین و بدگمان باشیم، زیرا بسیاری از بدگمانی‌ها واقعیت نداشته و گناه محسوب می‌شوند. چه‌بسا افرادی که بر اثر شک و گمان مرتکب قتل ناحق شده‌اند.
مدیر دارالعلوم زاهدان در ادامه ضمن نکوهش گناه «غیبت»، آن را از نتایج تکبر دانستند و اظهار داشتند: غیبت و عیب‌جویی نتیجۀ تکبر است. انسانی که متواضع باشد و خودش را از دیگران بزرگ و برتر نپندارد هرگز غیبت دیگران را نمی‌کند. لذا سعی کنید همواره خوبی‌ها و صفات نیک مردم را مورد تذکره قرار دهید؛ این دستور الله تعالی و سنت رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم است.
ایشان خاطرنشان کردند: الله تعالی می‌فرماید: «وَلَا يَغْتَب بَّعْضُكُم بَعْضًا أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَن يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا» [حجرات: 12] آیا شما دوست دارید گوشت بردار مرده‌تان را بخورید؟ «غیبت» مانند خوردن گوشت انسان، زشت و نفرت‌انگیز است. غیبت از مهلکات است و تنها با توبه در مقابل پروردگار بخشیده نمی‌شود، بلکه باید از برادری که غیبتش شده است نیز عفو و حلالیت طلبیده شود.
خطیب جمعه اهل‌سنت زاهدان از «تهمت» نیز به‌عنوان گناهی بزرگ یاد کردند و گفتند: تهمت گناه بسیار بزرگی است و معمولا در میان زنان نسبت به مردان بیشتر است. آن‌حضرت صلی‌الله‌علیه‌و‌سلم از زنان بیعت می‌گرفتند که به همدیگر تهمت نزنند؛ «يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا جَاءَكَ الْمُؤْمِنَاتُ يُبَايِعْنَكَ عَلَىٰ أَن لَّا يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئًا وَلَا يَسْرِقْنَ وَلَا يَزْنِينَ وَلَا يَقْتُلْنَ أَوْلَادَهُنَّ وَلَا يَأْتِينَ بِبُهْتَانٍ» [ممتحنه: 12] آن‌حضرت صلی‌الله‌علیه‌و‌سلم از صحابه بیعت می‌گرفتند که مرتکب گناهان بزرگ نشوند؛ شرک نکنند، پایبند نماز باشند، زکات اموال را بدهند و خیرخواه هر مسلمان باشند.

پیامبر اکرم به‌وسیله «وحی» جامعه‌ای پاک و فرهیخته ساخت
امام‌جمعه اهل‌سنت زاهدان در ادامۀ سخنان‌شان گفتند: آن‌حضرت صلی‌الله‌علیه‌و‌سلم به وسیله قرآن و وحی جامعه‌ای بسیار پاک و فرهیخته ساخت و امت را بر مسیر صحیح قرار داد. رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌سلم تمدنی بنا نهاد که در آن انسان‌ها به نحوی زندگی کنند که هیچ‌کسی از دست، زبان و قلم‌شان متضرر نشود. آن‌حضرت صلی‌الله‌علیه‌وسلم در حدیثی می‌فرمایند: «المسلم من سلم المسلمون من لسانه و یده» مسلمان کسی است که همۀ مسلمانان از دست و زبانش سالم بمانند.
رئیس شورای هماهنگی مدارس دینی اهل‌سنت سیستان‌وبلوچستان در ادامه افزودند: انسان از «انس» گرفته شده است و وقتی با انسانی دیگر همراه باشد احساس انس و امنیت می‌کند. لذا نباید انسان‌ها به همدیگر ضرر برسانند و بغض یکدیگر را در دل داشته باشند. پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌سلم فرمودند: اگر شما توانستید صبح کنید طوری‌که بغض و کینه هیچ‌کسی را در دل نداشته باشید حتما این کار را انجام دهید و این سنت من است.
مدیر دارالعلوم زاهدان در پایان این بخش از سخنان‌شان اظهار داشتند: از همۀ گناهان توبه کنیم و حقوق خدا و بندگان را رعایت کنیم. اگر ما حقوق بندگان و حقوق خدا را مراعات کنیم بهشت، رحمت خدا و رضایت پروردگار نصیب ما می‌شود.

دعای خیر مردم استان بدرقۀ راه آیت‌الله سلیمانی است
امام‌جمعه اهل‌سنت زاهدان در ادامۀ سخنان‌شان به تغییر نمایندۀ رهبر معظم انقلاب در استان سیستان‌وبلوچستان اشاره کردند و گفتند: آیت‌الله سلیمانی که سال‌ها به‌عنوان امام‌جمعه در زاهدان زندگی کردند از استان سیستان‌وبلوچستان رفتند. ایشان انسان بسیار مفیدی بودند که برای استان زحمات فراوانی کشیدند. دعای خیر مردم بدرقۀ راه آیت‌الله سلیمانی است.
مولانا عبدالحمید برای حجت‌الاسلام محامی، امام‌جمعه جدید زاهدان و نمایندۀ رهبر معظم انقلاب در سیستان‌وبلوچستان نیز آرزوی موفقیت کردند.
ایشان همچنین اظهار امیدواری کردند که سفر آیت‌الله محمدی گلپایگانی (رئیس دفتر مقام معظم رهبری)، حجت‌الاسلام مروی (معاون ارتباطات حوزوی دفتر رهبر معظم انقلاب) و حجت‌الاسلام علی‌اکبری (رئیس شورای سیاستگذاری ائمه جمعه کشور) به استان سیستان‌وبلوچستان «سبب خیر و برکت» بشود و مشکلات مردم استان به رهبر معظم انقلاب منتقل شوند.

باران‌های اخیر نویددهندۀ سالی آباد هستند
شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید در بخش پایانی سخنان‌شان با اشاره به نزول باران‌های اخیر در سیستان‌وبلوچستان، این باران‌ها را «نویددهنده سالی آباد» دانستند و گفتند: هیچ‌کس تصور نمی‌کرد که قحط به این زودی برطرف شود، این رحمت و عنایت پروردگاری است که هرگاه بندگان از بارش باران ناامید می‌شوند رحمتش را نازل می‌کند؛ «وَ هُوَ الَّذی یُنَزِّلُ الْغَیْثَ مِنْ بَعْدِ ما قَنَطُوا وَ یَنْشُرُ رَحْمَتَهُ وَ هُوَ الْوَلِیُّ الْحَمیدُ» [شوری: 28]. آمدن باران بعد از ناامیدی، شکر می‌خواهد.
ایشان همگان را به «صبر هنگام مصیبت» و «شکر هنگام نعمت» توصیه کردند و گفتند: انسان نباید هیچ‌گاه در مواجهه با مشکلات ناامید شود؛ بعضی اوقات انسان چنان مریض می‌شود که هیچ امیدی به زندگی ندارد، اما الله تعالی مریضی را برطرف می‌کند و انسان چنان سالم می‌شود که هیچ اثری از مریضی در او نمی‌ماند. لذا وقتی مصیبتی می‌آید نباید سراسیمه و ناامید شویم و وقتی رحمت و نعمتی می‌آید نیز نباید مغرور و متکبر شویم.


دیدگاههای کاربران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین بخوانید