شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید، ماں زاهدان ءِ نمازجمعه ءِ دیوان ءَ (8 آبان 1405/ 30 اکتوبر 2026) گۆں اێشی بیان ءَ که ایران ءِ مردماں گوستگێں سالاں په عدالت ءُ آمید ءِ اێر دارگ ءُ وتی حقێں لۆٹانی رسگ ءَ بازێں رنج ءُ سکیانی آماچ بوتگ انت، ملک ءِ کارمسترانی ٹکاٹک گوشت که تاں وهدےکه اے لۆٹاں منگ مه به انت ءُ آوانی رندگیری مه بیت مطالبه ءُ لۆٹانی بیان کنگ برجاه انت.
🔹 ایران ءِ استمان ماں سال 1357 ءِ انقلاب ءَ «آزاتی» ءُ «عدالت» ءِ لۆٹۆک ات ءُ اے که کاراں کارزانت ءُ بودێناں دیگ به انت
په سنی‌آنلاین ءِ سرهال ءَ مولانا عبدالحمید درشان کرت: ایران ءِ مردماں عدالت ءُ آزاتی ءِ لۆٹۆک انت ءُ گوستگێں سالاں اے بابت ءَ بازێں سکی ءُ رنجانی آماچ بوتگ انت. بازێنے ءِ نزیکێں مردم بێران بوتگ ءُ بازێنے بندیگ انت.
واجه ءَ گێش کرت: ایران ءِ مردماں ماں سال 57 ءَ په یک هاسێں مردمے چست نه بوت انت، بلکه آوان مقدس ءُ حقێں لۆٹ داشت. آوان ماں 57 ءِ انقلاب ءَ عدالت ءُ آزاتی ءِ لۆٹۆک ات انت که تیوگێں مردماں شه جنێں ءُ مردێں ءُ راج ءُ مذهباں عدالت ءِ ساهگ ءِ چێر ءَ ترهنت. مردمان لۆٹ ات که وسی ءُ بودێں مردم ملک ءِ کاراں دست ءَ گر انت.
🔹شه مردمانی مولءُمراد ءُ واھشتانی سرجم نه کنگ ءَ زھرشانی بندات بوت/ چاگرد ءِ تاهیر ءُ استمان ءِ وشنودی گۆں مردمانی هبرانی گۆش دارگ ءُ آوانی لۆٹانی رندگیری ءَ کٹگ بیت
زاهدان ءِ آدێنگ ءِ امام ءَ درائێنت: وهدےکه مردمانی مولءُمراد ءُ واھشتاں سرجم کنگ نه بوت انت، گڑا ناوشنودیانی سوب ءَ زھرشانیاں دوارگ بندات بوت انت ءُ نون مردماں هما مولءُمراد ءُ واهشتانی لۆٹۆک انت.
واجه ءَ ٹکاٹک گوشت: اگں لۆٹ اێں چاگرد تاهیر ءَ رس ایت ءُ استمان ءِ وشنودی کٹگ بیت بائد مردمانی گپاں اشکنگ به انت ءُ آ لۆٹاں که گوستگێں سالاں جار اش جتگ ءُ نون هم جار جن انت، رندگیری به انت.
🔹مردم عدالت ءُ آمید ءِ لۆٹۆک انت ءُ اے که بیت‌المال په ایران ءِ استمان ءَ هرچ بیت
مولانا عبدالحمید درشان کرت: مردماں عدالت ءُ آمید ءِ لۆٹۆک انت ءُ اے که ملک ءِ تیوگێں مڈی ءُ زرءُمالاں که بیت‌المال انت به مردماں هرچ به انت. مردمانی لۆٹ همێش انت که گۆں مالی فساداں دێم‌په‌دێمی بیت ءُ ملک ماں مالزانشت ءِ پڑا دێمروی کنت ءُ ملکاں ءُ استمانانی میانجین ءَ برزێں ءُ جوانێں جاگهے کٹ ایت.
واجه ءَ گێش کرت: ایران انچێں ملکے که هم آئی مردماں وس ءُ بودشت ءِ واهند انت ءُ هم مزێں مال ءُ مڈی اے ملک ءِ ته ءَ هست انت. ملکے که چۆشێں بودێں مردم ءُ مڈیانی واهند انت، پچے آئی استمان گشنگ بیت ءُ په سکی زند گوازێن ایت؟! مردم اے چیز ءَ نه من انت ءُ نه سگ انت.
🔹زۆرێں استه گرگ ءُ پاهوانی بند گنگ ایران ءِ گێشتری مردمانی لۆٹ انت
مولانا عبدالحمید وتی هبرانی دێمتر ءَ گوشت: ابید شه لهتێں مردمے ایران ءِ استمان پاهوانی بند کنگ ءِ لۆٹۆک انت. اێران ءِ مردماں اے پاهواں سگ ات نه کن انت ءُ تیوگێں میان‌استمانی ءُ انسانی حقانی گلاں اے بابت ءَ اێراد دار انت.
واجه ءَ گێش کرت: مردمانی دگه لۆٹ زۆێں استه گرگانی بند کنگ انت. زۆرێں استه گرگ اسلامی شریعت ءِ چپ ءَ انت ءُ همےرنگ پاهواں که بوگ ءَ انت ماں اسلام ءَ رد انت.
🔹 «مزنێں بدلی» مردمانی لۆٹانی پیلو کنگ ءِ نێمگ ءَ گامگێجے بوت کنت
زاهدان ءِ آدێنگ ءِ امام ءَ ٹکاٹک گوشت: ایران ءِ مردمانی گێشتری لۆٹاں حقێں انت ءُ تاں وهدےکه کارمستراں آوان مه منّ انت، دلجم به انت که آیانی لۆٹ کنگ برجاه انت.
واجه ءَ گێش کرت: مزنێں بدلی مردمانی لۆٹانی پیلو کنگ ءِ نێمگ ءَ گامگێجے بوت کنت. ما را امێت انت که آیۆک ءَ انچێں جاورے ملک ءِ ته ءَ جۆڑ بیت که مردماں وتی حقێں لۆٹاں رس انت.
🔹لس مردمانی لۆٹ ماں هلاکهاں جائی‌ئێں مردمانی کارگرگ انت؛ جائی‌ئێں مردمانی «پجّار» ءُ «دلسۆچی» گێشتر انت
مولانا عبدالحمید ماں دگه بهرے شه وتی هبراں جائی‌ئێں مردمانی کارگرگ ءِ باروا کڈن کرت ءُ گوشت ئی: جائی‌ئێں مردمانی کارگرگ تیوگێں هلاکهانی مردماں ءُ سیستانءُبلوچستان ءِ مردمانی لۆٹ بوتگ، پچےکه جائی‌ئێں مردمانی «پجّار» ءُ «دلسۆچی» گێشتر انت.
🔹ماں ملک ءِ نونێں جاور ءَ سیستانءُبلوچستان ءِ جائی‌ئێں کارمستری ءِ بدل کنگ هچ کس ءِ سۆب ءَ نه انت
زاهدان ءِ آدێنگ ءِ امام ءَ گۆں اشاره به لهتے ءِ کوشستاں په سیستانءُبلوچستان ءِ هلاکه‌دار ءِ بدل کنگ ءَ گوشت: گوستگێں چلءُهشت سالانی ته ءَ دو بر ماں سیستانءُبلوچستان ءِ هلاکه‌داری ءَ جائی‌ئێں مردم کارگرگ بوتگ انت که یکے شه آوان نونێں هلاکه‌دار انت. جائی‌ئێں مردمانی کارگرگ ماں اے هلاکه ءَ لس مردمانی لۆٹ بوتگ، بلے نون اشکنگ بیت که لهتے اێشر ءَ سگ ات نه کن انت ءُ کۆشست کن انت جائی‌ئێں هلاکه‌دار ءَ بدل کن انت، گۆں اێشی که هلاکه‌دار ءَ ماں ملک ءِ نونێں جاور ءَ جدءُجهد کرتگ ءُ گێشتر سۆبێں بوتگ.
واجه ءَ ٹکاٹک گوشت: ماں ملک ءِ نونێں جاور ءَ هلاکه ءِ جائی‌ئێں مردم شه هرکس دگرے گێشتر سۆبێں انت، پمێشا آئی بدل کنگ ماں اے جاور ءَ هچ کس ءِ سۆب ءَ نه انت.