شه 1405 ءِ آبان‌ماه ءِ اول ءَ هر کیسگ آرت ءِ آزاتێں نهاد شه یک ملیون ءُ 800 هزار تومن ءَ به چار ملیون ءُ
300 هزار ءَ رستگ؛ شه دگه نێمگ ءَ هم گۆں سرکاری نانوائیانی آرت ءِ ونڈ ءِ کم بوگ ءَ، کم‌درآمدێں کهولانی رۆزیگی سکیاں گێش بوتگ انت. ماں ڈیهے که نان مردمانی پرزۆنگ ءِ بنی بهر انت، اے گرانی آوان ماں زندمان ءَ بازێں مشکلانی آماچ کنت.
بےسجلێں مردماں که بانکی کارت نه دار انت، دمگی سرهالانی رد ءَ بازێنے شه یارانه‌ای نان ءَ زبهر انت، پمێشا لاچار انت شه آزات‌پچێن نانوائیاں گۆں گرانترێں نهر ءَ نان گر انت. شه دگه نێمگ ءَ نان‌پچانی گپانی رد ءَ نانوائیانی آرت ءِ ونڈ اش کم کرتگ ءُ نان کیفیت هم خراب بوتگ، پچےکه آرتانی ڈلگ باز انت ءُ اگں نان‌پچاں وتی نان ءِ پچگ ءِ رهبند ءَ بدل مه کن انت گڑا نان پتیر ءُ خراب به انت.
نان ءِ گرانی ماں بلوچستان ءَ بس یک مالزانشتی بن‌گپے نه انت، بلکه گۆں ورگی ءِ امنیت، انسانی شرف ءُ دزرسی به ورگی ءَ همگرنچ انت. میان‌استمانی مالزانشتی حقانی یازدمی بند ءِ رد ءَ سرکاراں لاچار انت په پورئێں ورگی ءِ پجائێنگ ءُ دێمداری گۆں گشنگی ءَ جوانێں گامگێج درگێج انت. نهادانی گرانی، نانوائیانی آرت ءِ ونڈ ءِ کم کنگ ءُ بےسجلانی زبهری شه یارانه‌ای ئێں نان ءَ، همےچیز ءَ لۆٹ ایت که اے وڑێں ملکاریانی ته ءَ بدلی بێت تاں مچێں کهولاں به نان ءَ دزرسی داشته به انت، پچےکه اے گرانیانی مزنێں بار زبهرترێں کهولانی بڈ ءَ انت.