دو ترانگ شه مولانا عبدالعزیز ملازاده رحمه‌الله ءَ زهگانی حقانی بارو ءَ

▫️یک گشتے یکے شه مولانا ءِ جنکانی گوندێں زهگے پُرّێں پیاله ءِ چایی ءَ زور ایت که چایی گردنے سرےَ رچ انت ءُ پمێشا زهگکے گردن کمے سۆچ ایت.

مولانا که گونڈل ءَ گند ایت، سرپدَ بیت که چۆں بوتگ، باز ناراحتَ بیت ءُ وتی درّێں دُتَّگ ءَ گوش ایت: اے تئی ذمه انت ءُ قیامت ءِ رۆچ ءَ باید پسۆ دے یے! اے گونڈلاں مئے دست ءَ امانت انت ءُ باید آوانَ گێشتر دلگۆش کن اێں.

▫️ یک گشتے مولانا عبدالعزیز رحمه‌الله وتی ٹوهێں جنک ءِ گس ءَ رئوت. اۆدا یکے شه وتی بچکێں نواسگانَ بگلَ کنت ءُ گۆں آیی گوازیَ کنت. همےوخت ءَ چمّ به آیی آهنجگ ءَ کپ ایت که باز ترند بسته ءُ رندِ بدنے سرے منتگ. مولانا که آیرا گند ایت درّائێنیت: اے پِرشتگ شمے دست ءَ امانت انت، چۆ وتی چمّاں آونَ سات ات، اگاں گونڈێں نادلگۆشی ءِ آوانی حقے تها کن ات، شه شما جستَ بیت.