رمضانِ وشّیں موسم

با برکتیں رمضانِ ماه هما وشیں موسم إنت که اللهِ نیکیں بندگاں همک وهدا آئیِ ودار ؤ انتظارا نشتگنت که کدی إے بهارگاه برسیت تا په وتی نفسِ پاک ؤ صاف کنگا بهر بزیر أنت ؤ گیشتر گوں اللها نزّیک بنت.
مروچی ودار کنوکانی ودار ؤ انتظار آ سر بیت بابرکتیں رمضانِ تپوکیں شهماں تپگا لگت انت ؤ چه هر نیمگا إے توار گوشا رسگیں که مبارک بات شما را رمضانِ ماه، مبارک بات شمارا إے نوکیں بهارگاه، مبارک بات شما را إے تازه إیں پُلِ پچ پُلگ.
مروچی برکت ؤ رحمتِ رگاماں گوارگا لگتگ أنت ؤ چه هر نیمگا داد ؤ دهشِ گل ؤ پل رچان أنت ؤ بکشگ ؤ آزاتیِ دروازه پچ کنگ بیتگ أنت.
جی هو! إے هما وشیں موسم إنت که اللهِ نیکیں بندگان په آئیِ ودارا نشتگ إتنت ؤ جست إش کت باریں چینچو روج په رمضانا بچتگ…؟
مروچی گوں إے نوکیں نوکِ گندگا آیانی ودار سر رست ؤ آیاں گوں گل و شادی ماں رمضان مبارکِ دیما شتنت.
رمضان مبارک هما ماه إنت که الله تعالی وتی خاصیں خیر ؤ برکتاں په انسانان گوارینیت، الله تعالی وتی رحمت، مغفرت ؤ جهنم آسِ بچگِ درا پچ کنت، هماپیما که درّیں پیغمبر- صلی الله علیه وسلم- پرمائینت: هو شهر أوله رحمة ، وأوسطه مغفرة ، وآخره عتق من النار.
ماں إے وشیں بهاری موسما الله بندگاں په آئیِ حکما ماں إے گرماگی دراجیں روچاں چه بامگاه تا بیگاه شدیگی ؤ تنگی کشّ أنت، شپاں تا پاسے لکّ پاد اوشتاتگ أنت تا که اللها بندگی کننت ؤ آ پاکیں ربا چه وت راضیگ ؤ خشنود کننت.
ماں إے بهارگاها قرآن پاکِ وشیں توار چه هر ملک ؤ دمگا چست إنت، مردین ؤ جنین، پیر ؤ کسانا اللهِ پاکیں قرآن دستا گپتگ ؤ آئیا گوں غور ؤ پگر وانگ أنت، تا چه آئیِ رژنا په وتی زندا چراغے روژن کننت.
إے هما موسم إنت که سِل کاریں بندگاں، هما که وتی عمر إش ماں تباهی، گناه ؤ سرپیجیا گوازینتگ، چه وتی کتگیں کاراں شومان بنت ؤ گوں گریوگ ؤ أرس ریچگ اللهِ نیمگا پچ تر أنت.
إے موسم داد ؤ دهشِ موسم إنت ماں إے موسما مسلماناں وتی مال ؤ پولا گوں فقیر ؤ مسکین ؤ جنوزاماں بهر کننت تا که گوں دستِ پرمشگ آیانی سرا وتی ربّا راضیگ کننت.
إ ے ماه برابری ؤ تپاکیِ ماه إنت که پهکیں بندگ، سیٹ ؤ غریب، مالدار ؤ بے مال ماں یک سبره إے سرا نندنت ؤ دپ بوجنت ؤ ماں یک صفے اللهِ بارگاها اوشتنت ؤ نماز کننت.
امیت ایں که ما هں چو إے دگه مسلماناں چه إے بهارگاها وتی سیت ؤ نفعا بگر إیں.