مرتگیں دل

زندگ دلیں بنی آدما وتی زندمانِ پلگارگ واستا رسول اللہِ بـے مٹیں پنتانی رندگیری المّی کنگی انت.
واجہ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وسلم ءَ گوشت: «انسانِ اسلامِ شریاں چہ یکے ھمیش انت کہ آ بـے نپیں کاراں یل بہ کنــت»
و دگہ بازیں حدیثانی تھا اللہِ رسولا مارا سکین داتگ کہ ما وتی «زبـانا» گرو دار بکنیں و چہ بـے نپیں ھبراں وتا گستاہ و دور بداریں.
لقمان حکیم یک مزن نامیں زانوگر و سسا ساچے بوتگ آ گوشیت: «من لایملک لسانہ یندم»؛ ھرکسا وتی زبان (للک) داشت کت نہ کت آ الّم شومان بیت.
دگہ زانوگرے نبشتہ کنت: «من کثر کلامہ کثر خطؤہ»؛ ھرکسا باز ھبر کت آئیِ ردی گیش بنت ھرکسی ردی باز بوت انت آئیِ آپ (حیا) کم بیت، ھرکسی حیا کم بوت آئیِ تھا اللہِ ترس نبیت، ھرکس چہ اللہا نترسیت آئیِ دل گیمریت.
زانتکاراں اگاں کسے بابتا زانگ لوٹ اتگ گڑا آئیِ ھبراں چہ قیاسش کتگ کہ چه پیمیں مردے.
عمر فاروق رضی اللہ عنہ گوشیت: جوانیں و ڈولداریں رنگ و صورت، مال و دولتا چہ دغا (دھوکہ) مہ ورات داں کہ آئیِ تھا سنگینی و گرانی نبیت بزاں کہ خیرے نیست.
دیمروی کتگیں دگنیا و چاگردی رسانکدرِ زمانگا بنی آدمِ تھا آ گواچنی سنگینی و گرانیں جامگ لگوشتگ و پدر کتگ انت، انسان حرص و ہوسانی پشتا کپتگ، وتی واھشانی سرجم کنگ و پیلو کنگ انسانِ مستریں واھگ جوڑ بوتگ پمشکا آ شری و ھرابیا چک و پد نبیت.
چاگرد رسانکدرا گوں ھمگرنچیں ورنایاں ھمے دزبندی انت کہ وتی زندمانِ پلگارگا وتی زبانا محکم بدارت کہ انسانا خرابکاریانی نیمگا بارت و انسانِ ردیاں گیش کنت. سبکیں ھبر، بے ننگیں پوسٹ، یا کجام ھم تھرا بہ بنت پہ ما و شما باز تاوان انت وتی دامنا پھریزت و مدام چہ اللہا بترس ات کہ آئیِ ترس پہ مئے زندمانا یک محکمیں سنگرے کہ ما را چہ بازیں ردیاں دور داریت. گیشاں چہ گیش رسول اللہ صلی اللہ علیہ وسلمِ سیرت و صحابہ کرامانی زندمانا بوان ات کہ آھانی کسانی، ورنائی، پیری و چاگردی زندمانِ سفر کجام دروشما گوستگ. ھما پیم ما را وتی زندمان پلگارگ لوٹ ایت و آھانی زندنامگِ وانگا ابید ما بے سوب بئیں ماں جھانا و نا امیتیانی برزیں کوھانی چیرا ما بیگواہ بئیں.