باندا کدی کیت؟

هچ کسا باندات ندیتگ ؤ هچ کسا وتی کار بانداتِ تؤکا انجام دات نکتگ. اے گپ راستے اگرچه کمے مردما اجکّه کنت.
جی هؤ باندات، نیست. مرچیگ که گوست گڑا باندا، پشت نکپیت. باندا، مرچیگ بیت.
تو گوشے من اے کارا باندا کناں، بلے وهدے که انجامی دیے، نگوشے که من اے کار باندا کت، بلکه گوشے من اے کار مرچی کت.
نگدیں وهد مرچیگ اِنت. نیاتکگیں وهد باندات اِنت ؤ ما نزانیں باریں بییت یا نه؟
وهد تلاهے، نه بلکه ؤهد انسانِ عمر اِنت. تلاهِ بدل رسیت، بلے ؤهدا بدل نیست. هر کسا وتی عمر دوست اِنت، بلے گیشتر مردماں وتی وهدا په ناهودگیں کاراں گؤازینَنت.
آ مردم که وتی وهدِ هیالداریا کننت، یک دمانے هم بے نپ ؤ سوتا نگوازینَنت.
مے شمے زندا چینچو مُردگیں وهد هست، علامه سید ابوالحسن ندویا وتی بازیں کتابے قطارِ توکا نبشتگ ؤ چه وتی مردگیں وهداں کٹ ؤ سؤب گپتگ.
اگاں مردم وتا عادت بدنت، چنت کارا هوری کت کنت، په درور وهدے که تے دست په یک کارے گلائیش اِنت، تو گوں زبانا ذکر کت کنے.
گهتریں تیاری په باندا همش اِنت که مرچی وتی کاراں سرجم بکنے.

علامه سرخسیِ داستان
علامه سرخسی یک مزنیں فقیهے. آ وهدِ زوراکیں بادشاها، آئی مں یک چاتے تؤکا تا چنت سالا زندان کت.
واجهِ شاگرداں چاتِ سرا آتکَنت ؤ واجه هبر کت ؤ آیاں نبشت تا که یک مزنیں کتابے جوڑ بوت ؤ هنو په “مبسوط سرخسیِ” ناما جاه یارگ بیت.